مقصد زندگی چیست؟ دیدگاه ۴۲ متفکر و چهره الهام‌بخش تاریخ
همه ما آن لحظه را تجربه کرده‌ایم؛ شاید نیمه‌شب، وقتی همه در خواب عمیق‌اند و ما به سقف خیره شده‌ایم، یا در ترافیک سنگین شهر، پشت فرمان اتومبیل، و حتی پس از دستیابی به یک پیروزی بزرگ که گمان می‌بردیم شادی ما را تضمین می‌کند، اما این اتفاق نیفتاد. در آن لحظات سکوت، سوالی بزرگ و سنگین به سراغ ما می‌آید: «خب که چی؟ این همه تلاش برای چیست؟» پرسش «مقصد زندگی چیست؟» یک معضل فلسفی دور از دسترس نیست، بلکه یک دغدغه عمیقاً انسانی است که با روح ما گره خورده است. اگر شما نیز گاه و بیگاه با این پرسش بنیادین روبرو می‌شوید، تنها نیستید. این مقاله، گفتگویی صمیمی با شما و ۴۲ تن از متفکران و چهره‌های الهام‌بخش تاریخ است تا شاید در میان پاسخ‌های آنان، جرقه‌ای برای یافتن پاسخ شخصی خودتان آشکار گردد.
۱. ارسطو: رسیدن به شکوفایی
«شادی، معنا و اراده زندگی و غایت نهایی وجود انسان است.»
از منظر ارسطو، فیلسوف برجسته یونان باستان، مقصد نهایی ما جميعاً، دستیابی به حالتی به نام «ائودایмонیا» است. این واژه که اغلب به «شادی» ترجمه می‌شود، معنایی عمیق‌تر دارد: «شکوفایی انسان». با دیدگاه ارسطو، این شکوفایی از طریق زندگی بر پایه عقل و فضیلت حاصل می‌آید. به بیان ساده‌تر، مقصد زندگی، تبدیل شدن به بهترین نسخۀ ممکن خودمان است، با پرورش استعدادها و عمل بر مبنای ارزش‌های اخلاقی.
🔗 بیشتر بخوانید: راهنمای خلاصه: ۱۶ کلید موفقیت برای دانش‌آموزان
۲. زرتشت: پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک
«شادی از آن فردی است که برای شادی دیگران بکوشد.»
در فلسفه زرتشت، مقصد زندگی، انتخاب فعالانه‌ای میان خیر و شر است. انسان موجودی آزاد و مسئول است و ماموریت دارد تا با پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک، به پیشرفت جهان و گسترش راستی و حقیقت یاری رساند. زندگی پرمعنا، زندگی‌ای است که در آن فرد به طور مداوم در حال مبارزه با دروغ و پلیدی (اهریمن) و حمایت از خیر و روشنایی (اهورامزدا) می‌باشد.
۳. بایرون کیتی (Byron Katie)
«برای درک بهتر اینکه مقصد زندگی چیست، باید بدانیم واقعاً مقصد زندگی چه چیزی نیست.»
🔗 بیشتر بخوانید: سندرم دختر خوش شانس؛ حقه تیک تاک یا حقیقت؟
بایرون کیتی فردی به شدت افسرده بود که حتی به خودکشی نیز فکر کرد. اما وقتی توانست به درک درست برسد که چگونه می‌تواند زندگی خود را متحول سازد، بر تمام رنج‌هایش غلبه کرد. او دریافت: «وقتی افکار منفی را باور کنید، علت ناراحتی‌تان خواهند بود، اما اگر به آن‌ها اهمیتی ندهید، دیگر رنج نمی‌کشید. این یک فرآیند بسیار ساده و در عین حال بسیار قدرتمند است، اما یقین داشته باشید که جواب می‌دهد! من به شدت پیشنهاد می‌کنم که تنها به خیر بیندیشید.»
۴. کریس گیل‌بیو (Chris Guillebeau)
«مقصد در زندگی احتمالاً یک جفت چکمه و گربه‌ها باشد.»
🔗 بیشتر بخوانید: ۵ قدم برای سخن بگویید درمورد مقدار حقوق درخواستی در مصاحبه شغلی_دانستنی
پاسخ کریس شاید کمی شگفت‌آور باشد، اما شگفت‌زده نشوید، چرا که خود او نیز شخصیتی منحصر به فرد است. او نمونه زنده و واقعی فردی است که می‌تواند به شما ثابت کند دلیلی ندارد در زندگی از همان روال‌هایی پیروی کنید که دیگران می‌روند. لزومی ندارد همانند دیگران باشید. این مرد یاغی معتقد است اگر بخواهید، می‌توانید اجازه ندهید هیچ عامل بیرونی شما را محدود سازد و بال و پر ببندید. او تمام کشورهای جهان را دیده است، هر ۱۹۳ کشور؛ پس طبیعی است که حداقل یک یا دو راز در مورد زندگی بداند. می‌توانید ویدئوی او به نام «چکمه‌ها و گربه‌ها» (Boots and Cats) را در یوتیوب تماشا کنید.
۵. ژان-پل سارتر: خلق کردن معنای خود
«انسان چیزی نیست جز آنچه از خود می‌سازد. این اولین اصل اگزیستانسیالیسم است.»
فلاسفه اگزیستانسیالیست همانند سارتر، باوری کاملاً متفاوت داشتند. آنان معتقد بودند جهان به خودی خود هیچ معنای یا مقصد از پیش تعیین‌شده‌ای ندارد. ما به این دنیا «پرتاب» شده‌ایم و کاملاً آزاد و مسئول هستیم تا معنای زندگی خود را خودمان خلق کنیم. از این منظر، پاسخ پرسش «مقصد زندگی چیست؟» وجود ندارد، مگر پاسخی که شما با انتخاب‌ها، تعهدها و اعمال خودتان به آن می‌دهید.
۶. آلبر کامو: شورش در برابر پوچی
«تنها سوال فلسفی واقعاً جدی، خودکشی است.»
کامو، همانند دیگر اگزیستانسیالیست‌ها، معتقد بود که زندگی ذاتاً پوچ و بی‌معناست. اما او نتیجه نگرفت که باید تسلیم شد. از دید او، مقصد زندگی، «شورش» علیه این پوچی است؛ یعنی با آگاهی کامل از بی‌معنایی جهان، زندگی را با تمام شور و اشتیاق در آغوش بگیریم و همانند سیزیف، با وجود دانستن بیهودگی کار، سنگ خود را با شادی به قله کوه ببریم.
۷. فردریش نیچه: اراده معطوف به قوت
«آنچه مرا نکشد، نیرومندترم می‌سازد.»
از دید نیچه، مقصد زندگی، تسلط بر سختی‌ها و رشد مداوم از طریق ابراز «اراده معطوف به قوت» است. این قوت به معنای سلطه بر دیگران نیست، بلکه به معنای خودسازی، تسلط بر ضعف‌های درونی، بازآفرینی مداوم ارزش‌ها و تبدیل شدن به یک «ابر انسان» می‌باشد.
۸. پارکر هسر (Parker Heuser)
«مقصد از زندگی کشف محیط اطراف‌تان است، کشف خودتان و آنچه آموخته‌اید. پیروی از قلب‌تان و تکامل معنوی خود باشید.»
پارکر و دوستانش، الکسی، گمبل و مکس گاتفیلد، افرادی پرانرژی در زندگی می‌باشند! افراد بسیاری در شبکه‌های اجتماعی از ویدئوهای ماجراجویانه و پراشتیاق آنان برای سرگرمی الهام می‌گیرند. می‌توانید ویدئوی «۳ سال مسافرت در ۳ دقیقه» آنان را ببینید و لذت ببرید. این ویدئو حال شما را خوب می‌کند و شوق‌تان را برمی‌انگیزد.
اگر می‌خواهید بزرگترین مقصد زندگی خود را کشف کنید، محیط اطراف‌تان را کشف کنید، در مورد جهان بیاموزید، هر کشوری که می‌توانید را ببینید، دانش خود را با درک سازوکار ذهن و نحوه افزایش توانایی ذهنی، گسترش دهید. خودتان را بشناسید، ببینید به چه چیزهایی علاقه دارید و چه چیزی برایتان خوب است. بزرگترین تفریح‌تان چیست؟ آیا به معنای واقعی زنده هستید و زندگی می‌کنید؟ از قلب خود پیروی کنید، کارهایی را انجام دهید که شما را شاد می‌سازند. روح‌تان را همانند یک پروانه پرواز دهید، حس سبکی کنید و در نهایت با آگاهی حقیقی در پی تکامل معنوی خود باشید.
حقیقت انسان روح اوست، نه جسم مادی‌اش و زندگی‌ای که ما می‌شناسیم تنها یک قدم به‌سوی تکامل معنوی بشری است، به همین دلیل مقصد از این است که برای بهتر شدن هر کاری که می‌توانیم انجام دهیم و در نهایت با آگاهی حقیقی خود را برای زندگی بعدی آماده سازیم.
۹. ویکتور فرانکل: جستجوی معنا
«فردی که «چرایی» برای زندگی کردن دارد، تقریباً هر «چگونگی»ای را می‌تواند تحمل کند.»
فرانکل که از وحشت هولوکاست جان سالم به در برد، معتقد بود مهم‌ترین نیروی محرک انسان، «جستجوی معنا» است. او دریافت که حتی در دل وحشتناک‌ترین رنج‌ها، این معنا است که به انسان قوت ادامه‌دادن می‌دهد. از دید او، معنا را می‌توان از سه راه مهم یافت: خلق یک اثر یا انجام یک کار مهم، عشق ورزیدن به فردی، و نگرشی که در برابر رنج‌های اجتناب‌ناپذیر انتخاب می‌کنیم.
۱۰. رواقی‌ها: زندگی در هماهنگی با طبیعت
سنکا، یکی از رواقیون می‌گوید:
«مقصد مهم در زندگی، تنها شاد بودن نیست. بلکه با لیاقت شادی بودن است.»
رواقیون باور داشتند که مقصد زندگی، زیستن بر پایه عقل و فضیلت و در هماهنگی با نظم طبیعی جهان است. آنان بر پذیرفتن چیزهایی که نمی‌توانیم تغییر دهیم (مانند سرنوشت) و تمرکز بر چیزهایی که می‌توانیم (افکار و اعمال) تأکید داشتند. زندگی خوب از منظر آنان، زندگی عاری از آشوب‌های احساسی و سرشار از آسایش درونی است.
۱۱. کارل یونگ: رسیدن به تمامیت خود
«بزرگترین امتیاز یک عمر، تبدیل شدن به فردی است که واقعاً هستی.»
یونگ، روانکاو برجسته، معتقد بود که مقصد مهم زندگی، یک فرآیند روان‌شناختی به نام «تفرد» است؛ یعنی شناخت، پذیرفتن و یکپارچه کردن همه جنبه‌های وجودی‌مان، هم قسمت‌های روشن و آگاه و هم قسمت‌های تاریک و ناخودآگاه (سایه).
۱۲. اپرا وینفری: آشکار کردن رسالت خود
«شور و اشتیاق خود را آشکار کنید. هنگامی کاری را انجام می‌دهید که دوستش دارید، حس رضایت واقعی را خواهید یافت.»
اپرا یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های رسانه‌ای جهان، معنای زندگی را در کشف «رسالت» (Calling) شخصی می‌داند. از دید او، هر یک از ما با یک توانایی یا علاقه منحصر به فرد به دنیا آمده‌ایم. مقصد زندگی، یافتن آن شور و اشتیاق درونی و سپس بهره‌گیری از آن برای خدمت به دیگران است. او معتقد است که وقتی در مسیر رسالت خود قرار بگیرید، نه تنها زندگی شما سرشار از انرژی و معنا می‌شود، بلکه می‌توانید تأثیر مثبتی بر دنیای اطراف خود نیز بگذارید.
۱۳. ایلان ماسک: یاری رساندن به آینده بشریت
«من دوست دارم در آینده دور بمیرم و فکر کنم که آینده بشریت، روشن خواهد بود.»
برای ایلان ماسک، کارآفرین و نوآور بزرگ، مقصد زندگی در مقیاسی کلان و آینده‌نگرانه تعریف می‌شود. او معنا را در کار بر روی پروژه‌هایی می‌بیند که می‌توانند به بقا و پیشرفت آگاهی انسان در درازمدت یاری برسانند. از تلاش برای تبدیل انسان به یک گونه چندسیاره‌ای (با اسپیس‌ایکس) تا تسریع گذار به انرژی پایدار (با تسلا)، همه اهداف او در راستای حل بزرگترین چالش‌های پیش روی بشریت است.
۱۴. جی. کی. رولینگ: قوت تخیل و تاب‌آوری
«ما نیازی به جادو برای تغییر دنیا نداریم؛ ما همه قدرتی که نیاز داریم را در درون خود حمل می‌کنیم: ما قدرت فکر بهتر را داریم.»
خالق دنیای هری پاتر، که خود طعم فقر و ناکامی را چشیده است، معنای زندگی را در قدرت داستان‌گویی، تخیل و تاب‌آوری می‌بیند. از دید او، مقصد زندگی، بهره‌گیری از قدرت تخیل برای تصور یک دنیای بهتر و سپس تلاش برای تحقق آن است. داستان زندگی خود او، مصداق بارزی از این است که چگونه یک ایده می‌تواند از دل تاریکی، به منبع الهام و امید برای میلیون‌ها نفر تبدیل شود.
۱۵. لومینیتا ساویز (Luminita Saviuc)
«مقصد از زندگی دوست داشتن حقیقی است.»
او کیست؟ لومینیتا در مقصد خلاصه می‌شود. کلمات او که حاصل معرفت و حکمت‌اند، همانند عصایی جادویی قلب مردم سراسر جهان را می‌لرزانند. اگر تا به حال او را نمی‌شناسید، مقاله محبوب او با عنوان «۱۵ چیزی که برای شاد بودن باید رها کنید» را بخوانید که بیش از ۱.۲ میلیون بار در فیسبوک به اشتراک گذاشته شده است.
مقصد از زندگی چیست؟ عشق… عشق حقیقی. به عاشقی واقعی تبدیل شوید و آنگاه پرتوهای عشق را از خود به اطراف بتابانید. به افرادی که دوست‌تان دارند، عشق بریزید و همین‌طور به افرادی که دوست‌تان ندارند! لزومی ندارد حتماً سزاوار عشق‌ورزی باشند تا به آن‌ها عشق بریزید، چون این تنها چیزی است که می‌توانید به دیگران ببخشید. جستجوی زمان برای عشق‌ورزی باشید، بدون دقت به اینکه در کجا یا مشغول چه کاری هستید. شاید نتوانید به فردی یاری برسانید، اما می‌توانید عشقی پرقدرت را از چیزهایی که می‌بینید و انجام می‌دهید، حس کنید.
زندگی عشق است و عشق زندگی است. وقتی عشق بیشتری در رگ‌های ما جاری شود، به نشاط بیشتر تبدیل می‌شویم، دید ما را روشن‌تر می‌کند و این کار وقتی ساده‌تر می‌شود که نه تنها به قلب و روح خودمان، بلکه به قلب و روح هر موجود زنده‌ای که روی این سیاره زندگی می‌کند، متصل شویم.
۱۶. برندان بیکر (Brendan Baker)
«مقصد از زندگی ساختن چیزی متفاوت است، متفاوت و مثبت!»
برندان در جوانی در شغلش به موفقیت رسید. او بسیار سریع دریافت که رسیدن به موفقیت لزوماً برابر با رسیدن به شادی نیست. مفهومی که او به دست آورد، کمک به دیگران برای دستیابی به منافعشان بود. زندگی واقعی وقتی آغاز می‌شود که به مقصدی والاتر فراتر از خودتان متصل شوید.
۱۷. هنری دیوید ثورو (Henry David Thoreau)
«آنچه در برابر ما و آنچه پشت سر ماست، در قیاس با آنچه در درون ماست، ناچیز است.»
هنری دیوید ثورو، نویسنده و فیلسوف آمریکایی، به استقلال فردی، سادگی و زندگی هماهنگ با طبیعت باور داشت. او بر این باور بود که قدرت واقعی درونی است و انسان‌ها باید به خودشناسی و کشف توانایی‌های درونی خود بپردازند. کتاب مشهور او «والدن» مصداقی از دیدگاه او نسبت به زندگی ساده و اصیل است که تأثیر فراوانی بر جنبش‌های طبیعت‌گرایانه و فلسفه خودکفایی داشته است.
۱۸. زنون (Zeno)
«مقصد زندگی، زندگی کردن در هماهنگی با طبیعت است.»
این دیدگاه که ریشه در فلسفه باستانی دارد، به ما یادآوری می‌کند که در دنیایی که مدام در تغییر است، ارتباط و هماهنگی با طبیعت می‌تواند راهگشای آسایش و اعتدال روحی باشد. زندگی در هماهنگی با قوانین طبیعت، به ما یاری می‌کند تا از تنش‌های روزمره فاصله بگیریم.
۱۹. مایکل جردن: تبدیل شدن به بهترین نسخه خود
«من می‌توانم ناکامی را بپذیرم، همه در چیزی ناکام می‌شوند. اما نمی‌توانم تلاش نکردن را بپذیرم.»
برای تعداد بسیاری از ورزشکاران بزرگ همانند مایکل جردن، مقصد زندگی در «تلاش مداوم برای رسیدن به اوج پتانسیل» خلاصه می‌شود. او معنا را نه در خودِ پیروزی، بلکه در فرآیند سخت‌کوشی، انضباط و تسلط بر محدودیت‌های ذهنی و جسمی می‌یابد. از این منظر، مقصد زندگی، رقابت روزانه با بهترین نسخۀ دیروز خودمان است تا هر روز مقداری بهتر شویم.
۲۰. آبراهام مزلو: خودشکوفایی
«یک انسان باید آن چیزی باشد که می‌تواند باشد.»
مزلو، روانشناس انسان‌گرا، هرم نیازهای انسانی را معرفی کرد که در قله آن «خودشکوفایی» قرار دارد. از دید او، مقصد نهایی زندگی، پس از برآورده شدن نیازهای اولیه، تحقق بخشیدن به همه پتانسیل‌های وجودی و تبدیل شدن به بهترین نسخۀ ممکن از خود است.
۲۱. مولانا (رومی): اتصال به عشقی بزرگتر
«خواسته تویی، کعبه و بتخانه بهانه‌ست.»
از دیدگاه عرفانی مولانا، مقصد نهایی زندگی، فراتر رفتن از «خود» محدود و فردی و رسیدن به یک اتصال عمیق با حقیقتی بزرگتر است که او آن را «عشق» یا «معشوق» می‌نامد.
۲۲. ویکتور هوگو (Victor Hugo)
«بزرگترین شادی زندگی این است که قانع شویم که دوست داشته می‌شویم.»
هوگو بر این باور است که عشق به خود، پایه و بنای شادی واقعی است. وقتی ما به خودمان ایمان داشته باشیم و خود را بپذیریم، توانایی برقراری ارتباطات عمیق و پرمعنای با دیگران برایمان فراهم می‌شود.
۲۳. جوزف آدیسون (Joseph Addison)
«سه چیز برای شادی در این زندگی الزامی است: چیزی برای انجام دادن، چیزی برای دوست داشتن و چیزی برای امید داشتن است.»
آدیسون با این جمله به اهمیت داشتن مقصد و شور زندگی اشاره می‌کند؛ داشتن کاری برای انجام دادن، عشق برای تقسیم کردن و امید برای پیشروی، از ارکان اساسی رضایت و شادی در زندگی می‌باشند.
۲۴. نلسون هندرسون (Nelson Henderson)
«معنای واقعی زندگی کاشتن درختانی است که انتظار ندارید زیر سایه آن‌ها بنشینید.»
این جمله نماد بخشندگی بی‌کران و دقت به آینده نسل‌های بعدی است. کارهای ما در زندگی همیشه در زمان حال نتیجه‌بخش نباشند، اما با گذشت زمان می‌توانند به میراثی باارزش تبدیل شوند. مقصد از زندگی چیست؟ به نظر هندرسون، ساختن آینده.
۲۵. اسکار وایلد (Oscar Wilde)
«مقصد زندگی خودسازی است. تحقق کامل ظرفیت‌های طبیعی انسان؛ این همان چیزی است که هر یک از ما برای آن اینجا هستیم.»
وایلد معتقد است که زندگی فرصتی است برای رشد و تکامل فردی؛ هر فرد با تلاش برای شناخت بهتر خود و شکوفا کردن پتانسیل‌های نهفته، به تحقق کامل شخصیت خود نزدیک‌تر می‌شود.
۲۶. هلن کلر (Helen Keller): ماجراجویی
«زندگی جز یک ماجراجویی جسورانه چیزی نیست.»
کلر، با وجود نابینایی و ناشنوایی، زندگی‌ای سرشار از فعالیت و تلاش داشت. از دید او، مقصد زندگی، پذیرفتن چالش‌ها و جرأت برای روبرو شدن با ناشناخته‌هاست. زندگی بدون ماجراجویی، از بین می‌رود.
۲۷. دالایی لاما، رهبر معنوی بوداییان تبتی: رسیدن به نشاط و یاری رساندن به نشاط دیگران
«مقصد زندگی ما، شاد بودن است.»
از دیدگاه بودیسم، مقصد مهم همه موجودات، جستجوی نشاط و دوری از رنج است. این نشاط وقتی به اوج می‌رسد که ما حس «شفقت» و «مهربانی» را در خود پرورش دهیم و به دیگران نیز برای رهایی از رنج‌هایشان یاری برسانیم.
۲۸. رابرت فراست (Robert Frost)
«در سه کلمه می‌توانم هر آنچه را که در مورد زندگی آموخته‌ام خلاصه کنم: می‌گذرد.»
فراست به ناپایداری زمان و گذر زمان اشاره می‌کند. درک این مسئله می‌تواند ما را ترغیب کند تا با آسایش به لحظات زندگی بنگریم و از هر لحظه به بهترین نحو بهره‌مند شویم.
۲۹. جان لنون: زندگی در لحظه
«زندگی همان چیزی است که وقتی شما مشغول برنامه‌ریزی‌های دیگر هستید، اتفاق می‌افتد.»
لنون به اهمیت حضور ذهن در لحظه حال اشاره می‌کند. در حالی که برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری مهم هستند، نباید اجازه دهیم دغدغه‌های آینده مانع از لذت بردن از اکنون شوند.
۳۰. بودا (Buddha)
«در گذشته ساکن نشوید، رویای آینده را نبینید، ذهن را بر لحظه حال متمرکز کنید.»
بودا ما را به تمرکز بر این لحظه دعوت می‌کند. زندگی در زمان حال، کلید دستیابی به آسایش ذهنی و رضایت قلبی است.
۳۱. رالف والدو امرسون: خود بودن
«خودت بودن در دنیایی که مدام تلاش می‌کند شما را به چیز دیگری تبدیل کند، بزرگترین دستاورد است.»
امرسون بار دیگر تأکید می‌کند که اصالت و خودشناسی، پایه‌های مهم موفقیت و رضایت در زندگی می‌باشند. وقتی به خودمان وفادار باشیم، می‌توانیم از مسیر زندگی با قدرت و اطمینان به نفس عبور کنیم.
۳۲. آنتونی رابینز
«تنها سفر غیرممکن، سفری است که هرگز آغاز نمی‌کنید.»
رابینز ما را به آغاز کردن تشویق می‌کند؛ هر قدمی که در مسیر زندگی برمی‌داریم، حتی اگر کوچک باشد، ما را به تحقق اهدافمان نزدیک‌تر می‌سازد.
۳۳. رابرت بایرن (Robert Byrne)
«مقصد زندگی، زندگی موثر است.»
بایرن بر این مسئله تأکید دارد که زندگی بدون مقصد و معنا همچون سفری بی‌پایان بدون مقصد است. هر فرد با تعیین اهداف و تلاش مداوم برای دستیابی به آن‌ها، می‌تواند زندگی‌ای پر از معنا و ارزش رقم بزند.
۳۴. تیک نات هان (Thich Nhat Hanh): وجود در لحظه حال
«آسایش در درون شما است، آن را در جستجوی چیزهای بیرونی گم نکنید.»
این استاد ذن، تأکید فراوانی بر حضور در لحظه و پذیرش آسایش درونی داشت. او معتقد بود که انسان‌ها با تمرین ذهن‌آگاهی می‌توانند به آرامشی پایدار دست یابند. مقصد، زندگی آگاهانه و پرمعنا در همین لحظه است، نه در گذشته یا آینده.
۳۵. آلبرت انیشتین: خدمت به دیگران
«تنها یک زندگی که برای دیگران زیسته شود، ارزش زیستن دارد.»
انیشتین، به عنوان یک دانشمند و انسان‌گرا، معنای زندگی را در چارچوبی اجتماعی می‌دید. از دید او، یک زندگی پرمعنا، زندگی‌ای است که صرف ایجاد ارزش و خدمت به جامعه و دیگر انسان‌ها شود.
۳۶. لئو تولستوی: یافتن ایمان و سادگی
«بزرگترین حقایق، ساده‌ترین آن‌ها می‌باشند.»
تولستوی، نویسنده بزرگ روس، پس از یک بحران روحی عمیق، به این نتیجه رسید که زندگی روشنفکرانه و هنری‌اش پوچ است. او معنای واقعی را در زندگی ساده روستاییان و ایمان مذهبی خالصانه آنان یافت.
۳۷. مارتین لوتر کینگ جونیور: خدمت به عدالت
«با اهمیت‌ترین و مداوم‌ترین سوال زندگی این است: شما برای دیگران چه می‌کنید؟»
از دید دکتر کینگ، یک زندگی پرمعنا، زندگی‌ای است که در خدمت مقصدی بزرگتر یعنی برقراری عدالت، برابری و خدمت به بشریت باشد.
۳۸. کارل سیگن: درک جایگاه کیهانی
«ما راهی هستیم برای کیهان تا خودش را بشناسد.»
سیگن، اخترشناس و مروج علم، معنا را در درک شگفتی‌های جهان و جایگاه ما در آن می‌یابد. از دید او، ما به عنوان موجودات هوشمند، این امتیاز منحصر به فرد را داریم که از طریق علم، جهان را مشاهده و درک کنیم.
۳۹. مایا آنجلو: شکوفا شدن
«مقصد من در زندگی فقط زنده ماندن نیست، بلکه شکوفا شدن است؛ و انجام این کار با مقداری اشتیاق، مقداری شفقت، مقداری طنز و مقداری سبک.»
از دید این شاعر و نویسنده بزرگ، مقصد زندگی، زندگی کردن کامل و پرشور با همه وجود است.
