برچسب: اخترشناسی

اخترشناسان در نهایت موفق شدند راز ماده گمشده جهان را فاش کنند. ماده‌ای که دهه‌ها از نگاه بشر پنهان مانده بود. یک تحقیق تازه نشان می‌دهد که این ماده به صورت ابرهای عظیم از هیدروژن یونیزه در فضای بین کهکشانی نهان شده است. بر اساس گزارشی از ساینس آلرت، محققان در یک مطالعه جدید متوجه شدند نیمی از ماده مرئی جهان که مدتها گمشده شناخته می‌شد، در کجا پنهان شده است. این ماده در حومه کهکشان‌ها، به شکل ابرهای عظیم و نامرئی از هیدروژن یونیزه‌شده وجود دارد. 🔗 بیشتر بخوانید:…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی در 22 آگوست 1989، کشف شد که سیاره نپتون دارای یک سیستم حلقه‌ای است. وویجر 2 در 20 آگوست 1989، پنج روز قبل از نزدیک‌ترین پروازش با این سیاره در 25 آگوست، تصاویری از نپتون گرفته می بود. تصاویر وویجر 2 حلقه‌های نپتون را کامل اما با توده‌های روشن نشان می‌داد. این حلقه‌ها همانند اورانوس و مشتری زیاد تاریک می باشند اما ترکیب آنها ناشناخته است. حلقه‌های نپتون حلقه‌های سیاره نپتون از پنج حلقه مهم راه اندازی شده است. در متراکم‌ترین…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی به گمان زیاد هرکدام از ما چندین دفعه ضرب‌المثل «ستاره سهیل شده‌ای» را شنیده‌ایم. همانطور که می‌دانید این ستاره نماد ظهور دیرهنگام است. اما چه دلیلی دارد که این ستاره را با این ویژگی خاص می‌شناسند؟ در این مقاله تصمیم داریم با ستاره سهیل زیاد تر آشنا شویم. علت نامگذاری آن و ویژگی‌های فیزیکی‌اش را بازدید کنیم و نهایتا داستان اساطیری نامگذاری آن را مرور کنیم. ستاره سهیل چیست؟ «Canopus» یا «کانوپوس» که ما آن را در فرهنگ فارسی با نام…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی 13 آگوست 1596، «دیوید فابریسیوس»، کشیش و ستاره‌شناس آلمانی، ستاره «میرا» را با قدر 3 کشف کرد. میرا یک تپ‌اختر می بود. متغیرهای تپ‌اختر ستارگانی می باشند که به قدر کافی جرم دارند تا در هسته خود تحت همجوشی هلیوم قرار گیرند. این ستارگان به‌علت انبساط و انقباض کل ستاره، درحال تپش می باشند. تحول دما و تپش ستاره علتدرخشندگی آن خواهد شد. در عرض چند هفته، درخشندگی میرا به قدر کامل افزایش یافت. در روزهای سپس درخشندگی افت یافت تا…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی در 8 اوت 1989، آژانس فضایی اروپا مأموریت هیپارکوس خود را راه‌اندازی کرد. هیپارکوس موقعیت صد هزار ستاره را اشکار کرد. ماهواره به آرامی در محور خود می‌چرخید و چندین دفعه و چندین دفعه اطراف آسمان را در شیب‌های گوناگون اسکن می‌کرد. هیپارکوس تا سال 1993 کار کرد. این اولین آزمایش فضایی می بود که به اخترسنجی دقیق و اندازه‌گیری موقعیت اجرام آسمانی در آسمان تعلق داشت. این ماهواره اندازه‌گیری‌های با دقت بالا را از درخشندگی‌های ذاتی، حرکات مناسب و اختلاف…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی 1 آگوست هر سال، بارش شهابی معروف به «آلفا جدی» به اوج خود می‌رسد. بارش شهابی آلفا جدی از 15 ژوئیه تا 11 سپتامبر ادامه دارد. این بارش شهابی توسط ستاره‌شناس مجارستانی، «میکلوش کنکولی تگه»، در سال 1871 کشف شد. بارش شهابی آلفا جدی دارای شهاب‌های نادر اما نسبتاً درخشان با برخی از گلوله‌های آتشین است. منبع مهم شهاب‌سنگ‌ها نیز دنباله‌دار 169P/NEAT است. اخترشناسان بدن دنباله‌دار را به‌گفتن سیارک 2002 EX12 شناسایی کردند که در سال 2005 در نزدیکی حضیض ضعیف…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی 26 ژوئیه 2000، دنباله‌دار خطی C/1999 S4 در نزدیک‌ترین فاصله خود به خورشید اغاز به فروپاشی کرد. مؤسسه اسپانیایی «آستروفیسیکا د کاناریاس» در 28 ژوئیه گزارش داد که یک دنباله‌دار معمولی درحال فروپاشی است و برخی از برترین تلسکوپ‌های جهان متلاشی شدن آن را تا وقتی که چیزی باقی نماند، تماشا کردند. ابزار SWAN در فضاپیمای SOHO قبلاً به زمان دو ماه دنباله‌دار خطی را با نور فرابنفش رصد می‌کرد و به تماشای آن در ادامه گفت تا این که باقی…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی سفیدچاله‌ها نواحی نظری در کیهان می باشند که برخلاف سیاه‌چاله عمل می‌کنند. همان‌طورکه هیچ‌چیز نمی‌تواند از سیاه‌چاله فرار کند، هیچ‌چیز نمی‌تواند داخل سفیدچاله بشود. در این مقاله، تصمیم داریم با سفیدچاله زیاد تر آشنا شویم، نحوه راه اندازی آن و تفاوت آن با سیاه‌چاله را بازدید کنیم و به این سوال جواب دهیم که آیا می‌توان سفیدچاله در عالم اشکار کرد؟ سفیدچاله چیست؟ سفیدچاله‌ها اجرامی نظری در کیهان می باشند که از حل معادلات میدان نظریه نسبیت عام اینشتین نتیجه گرفته…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی 5 ژوئیه 1054، یک انفجار آسمانی قوی آسمان تابستان را درخشان کرد. این انفجار دیدنی یک ابرنواختر می بود، مرگ خشونت‌آمیز ستاره‌ای که به گمان زیادً ده برابر جرم خورشید ما می بود. ستاره‌شناسان چینی مرگ این ستاره را دیدند و ثبت کردند. این ستاره که در آسمان بالای شاخ جنوبی صورت فلکی ثور ظاهر شد، شش برابر درخشان‌تر از زهره و تقریباً درخشان‌تر از ماه کامل توصیف شد. روشنایی ظاهری آن با نزدیک به -3.5 قدر، تقریباً چهار برابر درخشان‌تر…

بشتر بخوانید

[ad_1] نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی 31 مه 1996، تلسکوپ فضایی هابل توسط دوربین سیاره‌ای میدان گسترده 2 خود تصویری تهیه کرد که با تصویری که در تلسکوپ زیاد بزرگ (VLT) رصدخانه پارانال در شیلی گرفته‌ شده‌ می بود، ترکیب شد. با ترکیب این داده‌ها، گروهی از ستاره‌شناسان اروپایی و آمریکایی به کشف بزرگی دست یافتند. آنها تعداد بسیاری از خوشه‌های ستاره‌ای جوان را در یک کهکشان بیضوی قدیمی شناسایی کردند. برای اولین‌بار، شناسایی چندین دوره نزدیک از راه اندازی ستاره در کهکشانی به آن قدمت مقدور…

بشتر بخوانید