برچسب: اخترشناسی

نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی ۲۳ مه ۲۰۰۳، پنجره پرتاب مارس اکسپرس باز شد و به زمان چهار هفته ادامه داشت. پنجره پرتاب دوره وقتی است که امکان پرتاب یک فضاپیما وجود دارد تا بتواند مأموریت خود را با پیروزی و مطابق برنامه‌ریزی انجام دهد. بااین‌حال، درست قبل از این که فضاپیما برای سفر به کیهان‌ دروم بایکونور در قزاقستان، تولوز فرانسه را ترک کند، مهندسان یک نقص را در یکی از ماژول‌های الکترونیکی کشف کردند. باتوجه به زمان تخمینی مورد نیاز برای اصلاح اشتباه، تاریخ پرتاب…

بشتر بخوانید

نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی دانستنی ۲۰ مه ۲۰۰۳، آژانس فضایی اروپا خبرداد که چهار فضاپیمای کلاستر آن مجموعه‌ای از مشاهدات قابل‌توجهی را انجام داده‌اند که تبدیل پیشرفتی در فهمیدن منشأ یک نوع شگفت و گیج‌کننده از شفق شد. مأموریت کلاستر برای اولین‌بار در نوامبر ۱۹۸۲ نظر شد. این ایده به‌گفتن پیشنهادی برای مطالعه مناطق «مگنتوسفر» و «دم مغناطیسی» کره زمین در مدار قطبی گسترش یافت. ایده کلاستر بعداً به مأموریت تبدیل شد و در سال ۱۹۹۶، فضاپیما آماده راه‌اندازی می بود. بعد از چندین تأخیر جزئی، آریان…

بشتر بخوانید

۱۸ دسامبر ۱۹۶۶ قمر زحل، اپیمتئوس، کشف شد‌. اپیمتئوس یکی از ۱۵۰ قمر زحل است که مدار خود را با قمر فرد دیگر به‌نام جانوس شریک است. اخترشناسان فکر می‌کردند که تنها یک جسم در آن مدار وجود دارد، چون باور نمی‌کردند که دو قمر می‌توانند بدون برخورد در مدارهای تقریباً یکسانی بگردند. بر این مبنا در تعیین ویژگی‌های مداری قمر مشکل داشتند. مشاهدات تصاویری بودند که در فاصله وقتی بسیاری از یکدیگر گرفته شده بودند، به‌طوری‌که وجود دو جسم آشکار نبوده است. ژانوس و اپیمتئوس در ۱۸ دسامبر، «ریچارد…

بشتر بخوانید

۱۳ نوامبر ۱۹۹۸، کشف هزارمین تپ‌اختر در کهکشان ما توسط رصدخانه جودرل بانک، دانشگاه منچستر، بریتانیا اظهار شد. تیم محققان متشکل از ستاره‌شناسان بریتانیا، استرالیا، ایتالیا و ایالات‌متحده آمریکا می بود. آنها کهکشان راه شیری را برای تپ‌اخترهای رادیویی تازه با منفعت گیری از تلسکوپ رادیویی پارکز ۶۴ متری در نیو ساوت ولز، استرالیا بازدید کردند. در اغاز سال ۱۹۹۷ یک گیرنده «چند پرتو» روی پارکز نصب شد. این به اخترشناسان اجازه داد تپ‌اخترها را زیاد سریع تر از قبل اشکار کنند. منفعت گیری از آن همانند این است که…

بشتر بخوانید

۲۰ اکتبر ۲۰۰۳، دیوار بزرگ اسلون که زمانی بزرگ‌ترین ساختار کیهانی شناخته‌شده بشر بود، توسط دانشجویان دانشگاه پرینستون کشف شد. اسلون یک ساختار کیهانی است که از دیوار غول‌پیکری از کهکشان‌ها تشکیل شده‌ است و ۱.۴ میلیارد سال نوری وسعت دارد. این دیوار بزرگ هرگز به‌طور دقیق مورد مطالعه قرار نگرفت و تنها ابرخوشه‌های درون آن بررسی شده‌اند. دیوار بزرگ اسلون اولین‌بار در سال ۲۰۰۳ از بررسی آسمان دیجیتال اسلون (SDSS) توسط «ریچارد گوت» و «ماریو جوریک» کشف شد. این بررسی موقعیت صدها میلیون کهکشان را ترسیم کرد که ساختار…

بشتر بخوانید