چرا برخی از کودکان به عقب ماندگی ذهنی دچار می شوند؟/ روش درمان و حرکت با این بیماران_دانستنی

کد خبر: ۲۶۲۰۵۶

تاریخ انتشار کردن: پنجشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۳ – ۰۷:۰۷

به نقل از بهداشت نیوز، این اختلال، ناتوانی شدید تشکیل کرده و کارکرد هوشی را به زیر حد طبیعی رسانده و در همه دوره زندگی با فرد همراه خواهد می بود. عقب ماندگی ذهنی بیماری‌ نیست که قابل درمان باشد و یا بتوان آن را کنترل کرد، بلکه یک اختلال مادرزادیست که درمان نداشته و تا آخر عمر با شخص عقب‌مانده ذهنی باقی خواهد ماند. همانطور که اشاره شد، ضریب هوشی این افراد زیر حد معمولی است و دارای نقص هوشی می باشند که تبدیل محدود شدن کارکرد اجتماعی افراد مبتلا خواهد شد.

کودکان عقب‌مانده ذهنی با آموزش صحیح و حرکت مناسب، می‌توانند یک زندگی معمولی در خارج از بیمارستان را داشته باشند. می‌توان با آموزش در مدارس استثنایی، شراکت دادن آن‌ها در امور منزل و آموزش برخی توانایی‌ها، برخی عملکردهای زندگی اجتماعی را به طور محدود به آنان آموخت چون که توانایی ذهنی زیاد پایین‌تری نسبت به هم‌سن و سالان خود دارند.

عوامل موثر در عقب‌ماندگی ذهنی جنین

تعداد بسیاری از عوامل تولد یک نوزاد عقب مانده ذهنی، ژنتیکی و مادرزادی است و امکان پذیر علل مهم آن‌ها ناشناخته باشد. این چنین ضربه به جنین، برخی عفونت‌ها، مسمومیت‌ها، عوامل کروموزومی ناشناخته، در معرضه اشعه ایکس قرار گرفتن و تعداد بسیاری از علت‌های دیگر، همه انها عواملی می باشند که امکان پذیر جنین را در خطر قرار دهند و تبدیل تولد نوزاد عقب‌مانده ذهنی بشود.

سن مادر در دوران بارداری، بیماری‌های مادر چون سفلیس، سرخچه، توکسوپلاسنموریس و غیره از دیگر مواردی می باشند که جنین را در خطر ابتلا به عقب‌ماندگی ذهنی قرار خواهند داد.

اعتیادات الکلی، مصرف دخانیات و منفعت گیری از برخی داروهای شیمیایی توسط مادر در دوران بارداری نیز از دیگر عوامل خطرزا در خصوص این اختلال می باشند.

عوامل موثر در اختلال سیستم مرکز عصبی مغز نوزدان

اگرچه امروزه تعداد بسیاری از زایمان‌ها به طور طبیعی و با کمترین مشکل صورت می‌گیرد، ولی برخی اتفاقات ناخواسته امکان پذیر به کودک به زمان تولد صدمه رساند. بیهوشی طویل زمان مادر، خونریزی شدید داخلی، اشکال در تنفس و تشکیل اشکال در تنفس کودک، تولد زودرس، ضربه داخل شدن به کودک در زمان تولد و تعداد بسیاری از علل دیگر جهت داخل شدن اختلال به سیستم مرکز عصبی مغز شده و جهت تولد کودک عقب مانده ذهنی می‌بشود.

عوامل موثر در عقب‌ماندگی بعد از تولد نوزاد

از عواملی که امکان پذیر سپس از تولد رخ دهد و کودک را در معرض خطر ابتلا به عقب‌ماندگی ذهنی قرار دهد، می‌توان به انواع مننژیت، برخی مسمومیت‌ها، ضربه داخل شدن به مغز کودک، افتغذا و سوء تغذیه، خستگی‌های جسمی و روانی و برخی مسائل بهداشتی و پزشکی اشاره کرد.

ویژگی‌های کودک عقب‌مانده ذهنی

کودکان عقب‌مانده ذهنی در روبه رو هرگونه تغییری از خود مقاومت نشان خواهند داد، در تمرکز کردن بر روی یک کار و یا به پایان رساندن آن کار تمرکز کافی ندارند، در فهمیدن مفاهیم مبهم و غیر قابل لمس به شدت با مشکل روبه رو خواهد شد، در گفتن احساسات خود و فهمیدن احساسات دیگران به شدت مشکل دارند و در طبقه‌بندی اطلاعات و یا به خاطرسپاری هرگونه اطلاعات ناتوانند.

در این بین اما به والدین پیشنهاد می‌بشود که بعد از تولد کودک برای جلوگیری از ابتلا به سندروم دان یا عقب‌ماندگی ذهنی، کودک خود را به طور مرتب نزد پزشک ببرند و روال رشد ذهنی او را تحت کنترل داشته باشند. این آزمایشات می‌تواند شامل یک سری سوال ساده در رابطه توانمندیهای کودک در انجام کارهای گوناگون و ساده روزمره باشد و انجام این آزمایشات برای جلوگیری از داشتن یک کودک عقب مانده ذهنی زیاد ملزوم و الزامی است.

پیش از ازدواج نیز ملزوم است خانواده‌ها آموزش کافی در این مورد را ببینند تا از به دنیا آمدن این کودکان پیشگیری کنند، خانواده‌ها از ازدواج فامیلی خودداری کنند و سن مادر برای بارداری بالای ۳۵ سال نباشد.

بهداشت حاملگی از جمله پرهیز از اشعه، مصرف دارو، مصرف مشروبات الکلی، مصرف دخانیات، پرهیز از داخل شدن ضربه به شکم مادر، تغذیه سالم و مناسب، جلوگیری از مبتلا شدن به هرگونه عفونت به مادر و… به شدت مراعات بشود.

ابراز و ابتلا به عقب‌ماندگی ذهنی

عقب‌ماندگی ذهنی بیماری نیست که درمان داشته یا با دارو بتوان آن را رفع کرد. بهترین راه، پیشگیری از ابتلا به این اختلال است. در صورت ابراز، بهترین روش این است که کودک و یا فرد عقب‌مانده ذهنی را با آموزش‌های درست توانایی کلامی، محیطی، ارتباطی، اجتماعی و در صورت نیاز، آموزش‌های اختصاصی فیزیوتراپی و آموزش توانایی‌های جسمی و حرکتی، کودک یا فرد عقب‌مانده ذهنی را با محیط سازگارتر کرد.

راه حلهای برخورد با کودکان عقب مانده ذهنی

در ابتدا ملزوم است که او را همانگونه که هست بپذیرید و در رابطه با زندگی با یک عقب‌مانده ذهنی و جسمی، اطلاعات خود را بالا ببرید. در حرکت با او باید طوری برخورد بشود که او حس نکند اعضای خانواده از داشتن او خجالت می‌کشند و یا غمگین می باشند. درست است که برخی از کودکان عقب‌مانده ذهنی فهمیدن درستی از احساسات اطرافیان ندارند ولی احساسات منفی و رفتارهای بد را تا حدودی تشخیص خواهند داد.

به علاقه‌مندی‌ها و توانمندیهای او دقت کنید و با دقت و علاقه‌مندی‌اش به او وظایفی کوچک را آموخته و محول کنید. با این کار توانمندی‌های او را بالا خواهید برد. باید از طریق علاقه‌مندی‌ها و توانمندیهایش به او آموزش داد تا بتواند در کارهای کوچک، ساده و پیش پا افتاده روزانه در نگهداری خودش با خانواده همکاری داشته باشد.

اگر عقب‌ماندگی ذهنی و جسمی کودک در حد حاد نیست و به اطرافیان آسیبی به همراه ندارد، نباید کودکان عقب‌مانده ذهنی را از جمع خانواده، محیط‌های طبیعی و اجتماعی جدا کرد.

از تحقیر و تنبیه این کودکان به شدت باید پرهیز کرد. نه تنها هیچ یک از افراد خانواده، بلکه هیچ فرد فرد دیگر به هیچ گفتن حق تحقیر، تنبیه و آزار رساندن به این کودکان را ندارد. این کودکان به علت حساس بودن شرایط جسمی و زندگی، در معرض خطر می باشند. آن‌ها حرکت بد را آموخته و آن حرکت را در جامعه به شکل جدی و خشن ابراز خواهند داد. اگر حرکت صحیح نیاموزند، امکان پذیر خطری برای افراد جامعه محسوب شوند.

اگر برای آموزش صحیح کودکان عقب مانده ذهنی اطلاعات درستی ندارید و نمی‌دانید بهترین روش برخورد با این افراد به چه شکل باشد که با دقت به محدودیت در یادگیری، بهترین بازدهی را داشته باشند، موثرترین راه پشتیبانی گرفتن از مشاوران این عرصه و نیز سازمان بهزیستی یا موسسات خیریه وابسته است.

منبع: ایسنا