کدام گروه از دیابتی ها نباید روزه بگیرند؟_دانستنی

کد خبر: ۲۹۱۸۵۶

تاریخ انتشار کردن: پنجشنبه ۰۷ اسفند ۱۴۰۴ – ۲۰:۲۹

به نقل از بهداشت نیوز به نقل از وبدا، دکتر محمدرضا شفیع‌پور، فوق‌تخصص غدد و متابولیسم و متخصص داخلی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان او گفت: مقصد از برسی، دسته‌بندی بیماران دیابتی به گروه‌های زیاد پرخطر، پرخطر، خطر متوسط و کم‌خطر است تا بتوان با مطمعن بیشتری در رابطه ایمنی روزه‌داری تصمیم‌گیری کرد. 
 
دکتر شفیع‌پور ضمن اشاره به این که گروه بیماران دیابتی زیاد پرخطر نباید روزه بگیرند، افزود: این بیماران امکان پذیر دچار کم شدن شدید قند خون، افزایش قند خون، کتواسیدوز دیابتی، کم‌آبی شدید یا مشکلات قلبی و عروقی شوند. و گمان ابراز عوارض جدی در آنان بالا است.
 
او همین طور گفت: در این گروه افرادی قرار دارند که به دیابت نوع یک مبتلا می باشند. این چنین بیمارانی که در سه ماه قبل دچار کم شدن شدید قند خون شده‌اند یا توانایی تشخیص افت قند خون را ندارند، افرادی که در سه تا شش ماه تازه دچار کتواسیدوز یا بحران هیپراسمولار شده‌اند، نباید روزه بگیرند.
 
این متخصص داخلی افزود: خانم‌های باردار مبتلا به دیابت، در صورتی که قند خون آن‌ها به طور کامل کنترل نشده باشد، بیماران دچار نارسایی کلیه یا عوارض کلیوی، بیماران با بیماری‌های قلبی و عروقی ناپایداریا افرادی که به تازگی دچار سکته قلبی شده‌اند، نباید روزه بگیرند.  
 
وی او گفت: افراد مسن یا ناتوان که دچار اختلال شناختی می باشند و نیاز به مراقبت دارند، و بیمارانی که در سه ماه تازه به بیماری حاد مبتلا شده‌اند، از نظر پزشکی مجاز به روزه‌داری نیستند.  
 
دکتر شفیع پور افزود: گروه دوم، بیماران پرخطر می باشند که تنها با نظارت دقیق پزشک و مراعات همه پیشنهاد‌های دارویی و تغذیه‌ای امکان پذیر بتوانند روزه بگیرند. این بیماران نیز در معرض خطر ابراز عوارض قرار دارند و روزه‌داری برای آنان ساده و بی‌خطر نیست.  
 
او گفت: بیمارانی که در این گروه قرار دارند به دیابت نوع دو مبتلا بوده و در قبل چندین مرتبه دچار کم شدن مکرر قند خون شده‌اند. بیماران دیابتی که دارای عوارض قلبی و عروقی پایدار یا نارسایی خفیف تا متوسط کلیوی می باشند نیز جزو این دسته‌اند.  
 
دکتر شفیع پور او گفت: افرادی که در کنار دیابت، به بیماری‌های فرد دیگر مبتلا می باشند که حالت‌شان تحت کنترل است اما از نظر جسمی شکننده محسوب خواهد شد، باید در صورت تصمیم به روزه‌داری تحت نظر پزشک باشند.  
 
دکتر شفیع پور او گفت: بیماران کم خطر در صورتی که از نظر پزشکی حالت پایداری داشته باشند، می‌توانند با برنامه‌ریزی صحیح و مشورت با پزشک روزه بگیرند.  
 
او همین طور گفت: در این گروه بیمارانی قرار می‌گیرند که داروهای خوراکی ضد دیابت مصرف می‌کنند و قند خون‌شان به‌خوبی کنترل شده است. این افراد باید پیش از ماه رمضان در خصوص نحوه تحول و زمان‌بندی مصرف داروها با پزشک معالج خود مشورت کنند.  
 
دکتر شفیع پور افزود: بیمارانی که از انسولین منفعت گیری می‌کنند نیز در صورتی که توانایی تنظیم دقیق قند خون و آشنایی کافی با اصول پایش روزانه را داشته باشند، می‌توانند با نظر پزشک روزه بگیرند. یقیناً مراعات دقت و هوشیاری کامل در این بیماران الزامی است.  
 
دکتر شفیع‌پور در ادامه پیشنهاد‌های تغذیه‌ای برای بیماران دیابتی روزه‌دار اراعه داد و او گفت: قولهای غذایی در سحر و افطار باید متعادل، منظم و از نظر ترکیب مواد مغذی مناسب باشند. در وعده سحر بهتر است از کربوهیدرات‌های پیچیده همانند برنج منفعت گیری بشود تا قند خون در طول روز پایدار بماند.  
 
او گفت: بیماران باید مصرف شیرینی‌ها، چربی‌ها و غذاهای سرخ‌شده را تا حد امکان محدود کنند. نوشیدن مقدار کافی آب و مایعات در فاصله افطار تا سحر نیز برای جلوگیری از کم‌آبی بدن، به‌اختصاصی در هوای گرم، الزامی است.  
 
به حرف های این فوق‌تخصص غدد، اندازه‌گیری قند خون به دفعات مکرر در طول روز برای بیماران دیابتی زیاد مهم است و علتباطل شدن روزه نمی‌بشود. این عمل به پیشگیری از عوارض خطرناک پشتیبانی می‌کند، خصوصاً در ساعات پایانی روز که گمان کم شدن قند زیاد تر است.  
 
وی هشدار داد: در صورتی قند خون به کمتر از ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا به بیشتر از ۳۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر افزایش یابد، ادامه روزه خطرناک است و این چنین در صورت ابراز علائمی همانند تعریق زیاد، تپش قلب، تاری دید، ضعف شدید، لرزش بدن یا درد شدید باید سریعاً روزه شکسته بشود.
 
دکتر شفیع‌پور در آخر او گفت: تصمیم‌گیری درمورد روزه‌داری در بیماران دیابتی یک فرایند کاملاً فردی و پزشکی است. مراجعه به پزشک در ۶ تا ۸ هفته پیش از اغاز ماه رمضان، انجام آزمایش‌ها و برسی‌های ملزوم، تنظیم دقیق داروها و آگاهی از علائم هشدار، از ارکان مهم روزه‌داری ایمن برای بیماران دیابتی محسوب می‌بشود.