انسان‌ها اکنون زیاد تر عمر می‌کنند، اما سال‌های بیشتری را با بیماری می‌گذرانند_دانستنی

پژوهش بزرگ و جدیدی مشخص می کند که هرچند طول عمر انسان‌ها اکنون بیشتر از هر زمان فرد دیگر در تاریخ افزایش یافته است، اما قسمت بسیاری از این سال‌های اضافی در شرایط بیماری و ناخوشی سپری می‌بشود.

امید به زندگی در قرن قبل رشد چشمگیری داشته و به ۷۳.۸ سال رسیده است. این پیروزی عمدتاً حاصل افت شدید بیماری‌های واگیردار، افت مرگ‌ومیر مادران و کودکان و این چنین پیشرفت در پیشگیری و درمان بیماری‌های مزمن بوده است. با‌این‌حال، سال‌های اضافه‌تر حیات لزوماً با سلامت همراه نیستند.

نویسندگان این پژوهش با تحلیل داده‌های ۲۰۴ سرزمین و منطقه اظهار کرده‌اند که نظام‌های سلامت در سراسر جهان باید تمرکز خود را از «افزایش طول عمر» به «بهبود کیفیت زندگی» تحول دهند.

بر پایه یافته‌های این بازدید، مردم جهان در سال ۲۰۲۳ به‌طور میانگین ۱۴.۵ درصد از طول عمر خود را در حالت عدم سلامت سپری کرده‌اند. دلنشین این که در کشورهایی که بیشترین طول عمر را دارند، سال‌های بیشتری نیز در بیماری سپری می‌بشود که مشخص می کند عمر طویل‌تر به‌جای به تأخیر انداختن بیماری‌ها، دوره ناتوانی در بزرگسالی را طویل‌تر کرده است. برای مثال، ساکنان ثروتمندترین کشورها ۱۵.۷ درصد از زندگی خود را در شرایط ناتوانی سپری می‌کنند، درحالی‌که این رقم در برخی مناطق آفریقا کمتر است.

عوامل مهم افت کیفیت زندگی در سنین پیری

تحلیل داده‌ها مشخص می کند که شرایط غیرکشنده همانند اختلالات اسکلتی-عضلانی (همانند کمردرد)، اختلالات روانی، بیماری‌های مربوط به حواس (همانند کم‌شنوایی سالمندی) و صدمه‌های غیرعمدی، ۵۷.۴ درصد از شکاف بین طول عمر و سلامت را راه اندازی خواهند داد. این چنین شاخص توده بدنی بالا (BMI)، سوءتغذیه، مصرف دخانیات، قند خون بالا و آلودگی هوا از عوامل خطرساز مهم شناسایی شده‌اند.

پژوهشگران بر این باور می باشند که سنجش پیشرفت جامعه باید بر پایه «طول سلامت» باشد نه فقط «طول عمر». مدل‌سازی‌های اقتصادی نیز مشخص می کند که اندوخته‌گذاری بر اصلاح فرایند پیری سالم و پیشگیری از ناتوانی‌ها، سود اقتصادی زیاد بیشتری نسبت به تلاش برای حذف یک بیماری خاص یا فقطً افزایش طول عمر اراعه می‌دهد.

نتایج این تحقیق در مجله علمی The Lancet Public Health انتشار شده است.