افزایش طول عمر همراه با سال‌های بیشتر بیماری: چالش سلامت جهانی
تحقیق گسترده‌ای اخیر نشان می‌دهد که اگرچه امید به زندگی بشر در مقایسه با تمام دوره‌های تاریخی به اوج خود رسیده، بااین‌حال بخش قابل‌توجهی از این سال‌های اضافه‌شده در رنج‌آوری و بیماری می‌گذرد.
در قرن گذشته، میانگین عمر به ۷۳.۸ سال رسیده و رشد قابل‌توجهی داشته است. این موفقیت ناشی از کاهش شدید بیماری‌های зараз، کاهش مرگ‌ومیر مادران و نوزادان، و پیشرفت‌های پیشگیری و درمان بیماری‌های مزمن است. با‌وجود‌این، طول عمر بیشتر همواره به معنای زندگی سالم‌تر نیست.
🔗 بیشتر بخوانید: شبکه اجتماعی ترامپ، Truth Social، در معرض خطر ورشکستگی قرار گرفت
محققان با بررسی داده‌های ۲۰۴ کشور و قلمرو تأکید کرد که سیستم‌های بهداشت جهانی باید اولویت خود را از «افزایش طول عمر» به سمت «ارتقای کیفیت زندگی» تغییر دهند.
بر اساس نتایج این مطالعه، انسان‌ها در سال ۲۰۲۳ به‌میانگین ۱۴.۵ درصد عمر خود را در حالت نارسانی سپری کرده‌اند. نکته جالب این است که در ملتی که بیشترین طول عمر را دارند، مدت بیماری نیز بیشتر است؛ یعنی عمر طولانی به جای تعویق بیماری، دوره ناتوانی در سال‌های پیری را دراز کرده است. برای مثال، در ثروتمندترین کشورها مردم ۱۵.۷ درصد عمر را در ناتوانی می‌گذرند، در حالی که در برخی مناطق آفریقا این نسبت کمتر است.
🔗 بیشتر بخوانید: نگاهی به قیمت باتری ماشین در بازار [خرداد ۱۴۰۵]_دانستنی
عوامل اصلی کاهش کیفیت زندگی در سال‌های پیری
بررسی داده‌ها نشان می‌دهد که بیماری‌های غیرمرگبار نظیر اختلالات اسکلتی-عضلانی (مانند کمردرد)، اختلال‌های روانی، بیماری‌های حسی (به‌ویژه کم‌شنوایی سالمندی) و آسیب‌های غیرعمدی، ۵۷.۴ درصد شکاف میان طول عمر و عمر سالم را تشکیل می‌دهند. همچنین شاخص توده بدنی بالا، سوءتغذیه، مصرف تبغ، قند خون بالا و آلودگی هوا به‌عنوان عوامل خطر اصلی شناسایی شده‌اند.
علمای پژوهش معتقدند که شاخص پیشرفت جوامع باید بر پایه «عمر سالم» (Healthspan) نه تنها «طول عمر» سنجیده شود. مدل‌های اقتصادی نیز ثابت کرده‌اند که سرمایه‌گذاری بر فرآیند پیری سالم و پیشگیری از ناتوانی، بازده اقتصادی بسیار بالاتری نسبت به حذف بیماری خاص یا صرف افزایش طول عمر دارد.
نتایج این تحقیق در مجله معتبر The Lancet Public Health منتشر شده است.
