10 JSON ( 90 )

, /. جانور خارق العاده ای که همانند هیچ جانور فرد دیگر نیستند. ده جانور منحصر به فرد که هیچ گونه دیگری شبیه آن‌ها نیست ( 90 ).? 10 10

.

/

? =

;

/

(

).

.

,
– –

– –

– 10. –

– 9. –

– 8. –

– 7. –

– 6. –

– 5. –

– 4. –

– 3. –

– 2. –

– 1. (, ) سپس تخم ها و جنین ها توسط جلبک های کوچک سبز کلونیزه خوا?? سپس تخم‌ها و جنین‌ها توسط جلبک‌های کوچک سبز کلونیزه خواهند شد. سپس تخم ها و جنین ها توسط جلبک های کوچک سبز کلونیزه خوا? خواهند شد. سپس تخم‌ها و جنین‌ها توسط جلبک‌های کوچک سبز کلونیزه می‌شوند.., می‌شوند، می‌کنند، لینک‌سازی، ثبت‌نام، بهینه‌سازی، وب‌سایت. ده جانور منحصر به فرد که هیچ گونه دیگری شبیه آن‌ها نیست ( ~45). JSON.

/

.

.

۱۰. پانگولین تنها پس‌تاندار پولک‌دار

…

…

…

۹. پشه کوره قطب جنوب تنها حشره بومی قطب جنوب

…

…

…

۸. کیوی تنها پرنده دارای خرطوم در نوک

…

…

۷. مارمولک دم شلاقی تنها گونه مارمولک کاملا ماده

…

…

۶. انگل هنگویا سالمینیکولا تنها حیوانی که برای زنده ماندن به اکسیژن نیاز ندارد

…

…

۵. شاه کبرا تنها ماری که برای تخم‌هایش لانه می‌سازد

…

…

۴. حلزون پوسته پا تنها حیوانی که در اسکلت خود آهن دارد

…

…

…

۳. آخوندک تنها بی‌مهره‌ای که می‌تواند به شکل سه‌بعدی ببیند

…

…

۲. عروس دریایی توریتوپسیس دورنی تنها جانور نامیرا از نظر بیولوژیک

…

…

۱. سمندر خالدار زرد تنها بی‌مهره استفاده‌کننده از انرژی خورشیدی

…

…

., هنگامی کلمه حیوان یا جانور را می شنوید، چه چیزی به ذهنتان می رسد؟ احتمالا این کلمه علتبشود که شما به حیات دریایی فکر کنید، همانند نهنگ ها، دلفین ها و فک هایی که اقیانوس ها را خانه می نامند. احتمالا شما را به یاد جگوار‌ها، تنبل ها و توکان هایی که در جنگل های بارانی آمازون زندگی می کنند بیندازد. یا احتمالا شما را به یاد یک همدم پشمالو بیندازد که در خانه همراه شما زندگی می کند و واقعا بهترین دوست شما است. اما یک چیز قطعی است و آن این که قلمرو جانوران مملو از تنوع است. قبل از طبقه بندی آن ها به گفتن پس‌تانداران، خزندگان، پرندگان، ماهی ها یا دوزیستان، هر گونه ویژگی های فیزیکی، زیستگاه ها و روش های تشکیل همانند منحصر به فردی دارد که به آن ها اجازه می دهد بر پایه نیاز‌های فردی خود رشد کنند. با این حال، به نظر می رسد که برخی از جانوران نوعی ناهنجاری بوده و در هیچ یک از طبقه بندی های سنتی جای نمی گیرند.وقتی واژه حیوان یا جانور به گوش می‌رسد، چه تصوری به ذهن می‌آید؟ شاید فکر به حیات دریایی چون نهنگ‌ها، دلفین‌ها و فوک‌هایی که اقیانوس‌ها را مسکن می‌دانند. یا به یاد یگوار‌ها، تنبل‌ها و توکان‌هایی می‌افتد که در جنگل‌های بارانی آمازون زندگی می‌کنند. احتمالا تصویر یک همدم پرمو در خانه ر می‌کند که بهترین دوست انسان است. اما قطع است که جهان جانوران پر از تنوع است. پیش از دسته‌بندی آن‌ها به پس‌تانداران، خزندگان، پرندگان، ماهی‌ها یا دوزیستان، هر گونه ویژگی‌های فیزیکی، زیستگاه و روش‌های تکثیر منحصر به فردی دارد که بر اساس نیاز‌های خود تکامل یافته است. با این حال، برخی جانوران گویا ناهنجاری هستند و در هیچ یک از طبقه‌بندی‌های سنتی جای نمی‌گیرند.در حالی که برخی جانوران همانند شکارچیان بزرگ، مار‌های سمی و حشرات زهردار در بین دیگر جانوران برجسته و نزدیک می باشند، این فهرست نگاهی به برخی از جانوران کمتر شناخته شده ای خواهد انداخت که نه تنها حیرت انگیز می باشند بلکه همانند هیچ جانور فرد دیگر نیز نیستند، نه در بین گونه خود و نه کل قلمرو جانوران. این ها جانورانی می باشند که ثابت کرده اند در لیگ خاص خود تنها می باشند.هرچند برخی جانوران چون شکارچیان بزرگ، مار‌های سمی و حشرات زهردار در میان دیگران برجسته‌اند، این فهرست به بررسی جانوران کمتر شناخته‌شده می‌پردازد که نه تنها شگفت‌انگیز هستند، بلکه هیچ گونه دیگری در کل قلمرو جانوران شبیه آن‌ها نیست. این موجودات ثابت کرده‌اند که در لیگ منحصر به فرد خود تنها هستند. 10. پانگولین یا پولک پوست که به آن ها مورچه خوار‌های فلس (پولک) دار نیز حرف های می بشود، پس‌تاندارانی منزوی و شب زی می باشند که خانه های خود را در قاره های آفریقا و آسیا می سازند. آن ها ۳۰ تا ۹۰ سانتی مترطول (به استثنای دم) و ۵ تا ۲۷ کیلوگرموزن دارند. پانگولین ها دندان ندارند اما در عوض از زبان های چسبنده خود منفعت گیری می کنند که می توانند تا ۴۰ سانتی مترطول داشته باشد تا به مورچه ها، موریانه ها و لارو‌هایی برسند که در زیر زمین دفن شده اند. مسئله ای که پانگولین را از هر پس‌تاندار فرد دیگر جدا می کند این حقیقت است که بدن آن ها با فلس های قهوه ای همپوشانی پوشیده شده است. در واقع آن ها تنها پس‌تاندارانی می باشند که بدن آن ها به طور کامل با فلس پوشیده شده است.پانگولین یا پوست‌پولک، که به آن‌ها مورچه‌خوار‌های پولک‌دار نیز می‌گویند، پس‌تاندارانی منزوی و شب‌زی هستند که در قاره‌های آفریقا و آسیا زندگی می‌کنند. طول بدنه آن‌ها بدون دم ۳۰ تا ۹۰ سانتی‌متر و وزن ۵ تا ۲۷ کیلوگرم است. پانگولین‌ها دندان ندارند، اما با زبان‌های چسبنده‌ای که تا ۴۰ سانتی‌متر طول می‌کشد، به مورچه‌ها، موریانه‌ها و لارو‌های دفن‌شده در خاک می‌رسند. ویژگی متمایزکننده پانگولین این است که بدنش کاملا با فلس‌های قهوه‌ای هم‌پوشانی پوشیده شده؛ در واقع تنها پس‌تانداری است که پوستش به طور کامل پولک‌دار است.نام پانگولین در واقع از کلمه مالایی پنگولونگ گرفته شده است که به معنی فردی که غلت می خورد است. این نام کاملا بامسماست، با دقت به این که پانگولین در زمان تهدید، یک ترشح بودار از غدد مقعدی خود انتشار می کند، همانند یک توپ جمع می بشود و فلس های سخت خود را به گفتن ابزاری برای دفاع از خود در معرض نمایش قرار می دهد. پانگولین حتی حرکتی برشی را با فلس های خود انجام می دهد، در صورتی که چیزی بین آن ها قرار گیرد. با دقت به این که فلس های پانگولین از کراتین (همان ماده ای که در ناخن، مو و شاخ کرگدن یافت می بشود) ساخته شده اند، این جانوران قاچاق شده ترین پس‌تاندار در جهان نیز می باشند. گوشت آن ها لذیذ و زیاد گرانقیمت محسوب می بشود و از فلس های آن ها در طب سنتی و این چنین درمان های محلی منفعت گیری می بشود، با این باور که می توانند به بیماری هایی همانند مشکلات شیرده‌ی، آرتروز، آسم و روماتیسم پشتیبانی کنند.نام پانگولین ریشه در واژه مالایی پنگولونگ دارد که به معنای کسی که می‌گلتیده است. این نام کاملا مناسب است، زیرا هنگام تهدید پانگولین ترشحات بویایی از غدد مقعدی خود رها می‌کند، به صورت توپ می‌گلتیده و فلس‌های سخت را به عنوان ابزار دفاع به نمایش می‌گذارد. حتی می‌تواند حرکات برشی با فلس‌ها انجام دهد اگر چیزی بین آن‌ها گیر کند. چون فلس‌ها از کراتین (ماده‌ای مشابه ناخن، مو و شاخ کرگدن) ساخته شده‌اند، پانگولین‌ها بیش‌ترین پس‌تاندار قاچاق‌شده جهان محسوب می‌شوند. گوشت آن‌ها به عنوان خوراکی گران‌قیمت و لذیذ شناخته می‌شود و فلس‌ها در طب سنتی برای درمان بیماری‌هایی چون مشکلات شیرده‌ی، آرتروز، آسم و روماتیسم به کار می‌روند.این چنین از پوست آن ها برای ساخت لوازم جانبی مد و محصولات چرمی همانند چکمه، کیف و کمربند منفعت گیری می بشود. خوشبختانه در سال ۲۰۱۶، ۱۸۶ سرزمین عضو کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در معرض خطر (CITES) توافقی را برای ممنوعیت تجارت پانگولین ها در تلاش برای حفاظت از این گونه در برابر انقراض امضا کردند. علاوه بر این، در ژوئن ۲۰۲۰، چین حفاظت از گونه بومی پانگولین چینی را به بیش‌ترین سطح افزایش داد که منفعت گیری از فلس های پانگولین در طب سنتی را نیز ممنوع می کند. متاسفانه تجارت غیر‌قانونی این پس‌تاندار منحصر به فرد هم چنان ادامه دارد. به همین خاطر، سومین شنبه ماه فوریه به گفتن روز جهانی پانگولین نامگذاری شده است؛ روزی که نه تنها به جشن گرفتن بلکه افزایش آگاه‌ی درمورد این پس‌تاندار واقعا منحصر به فرد تعلق دارد.پوست پانگولین نیز برای ساخت لوازم مد و چرمی چون چکمه، کیف و کمربند استفاده می‌شود. خوشبختانه در سال ۲۰۱۶، ۱۸۶ کشور عضو سیتیس (CITES) توافق‌نامه‌ای برای ممنوعیت تجارت پانگولین‌ها امضا کردند تا از انقراض آن‌ها جلوگیری شود. در ژوئن ۲۰۲۰، چین حفاظت از پانگولین چینی را به بالا‌ترین سطح رساند و استفاده از فلس‌ها در طب سنتی را ممنوع اعلام کرد. با این حال، تجارت غیر‌قانونی همچنان ادامه دارد. به همین دلیل سومین شنبه فوریه به عنوان روز جهانی پانگولین نام‌گذاری شده تا علاوه بر جشن، آگاه‌ی درباره این پس‌تاندار منحصر به فرد افزایش یابد. 9. در حالی که پشه ریز‌ها یا پشه کوره ها حشرات کوچکی می باشند که پرواز کرده و طبق معمول برای تغذیه از خون، می‌زبان خود را گاز می گیرند، پشه کوره های قطب جنوب یا هیچ کدام از این کار‌ها را انجام نمی دهند. در عوض، این حشرات کوچک که تنها ۲ تا ۶ می‌لی متر طول دارند، بدون بال می باشند و ترجیح می دهند از جلبک های زمینی، خزه ها، باک‌تری ها و حتی فضولات پنگوئن غنی از نیتروژن تغذیه کنند. علیرغم این که این پشه ها کوچک تر از یک عدس می باشند، این سازگاری بدون بالی علتبشود که از پرت شدن در تاثیر باد جلوگیری کرده و همین نوشته بقای آن ها در شرایط سخت قطب جنوب را ضمانت کرده است. به این علت، پشه کوره قطب جنوب تنها گونه شناخته شده حشره بومی قطب جنوب است، که با دقت به این که همه جانوران دیگر قطب جنوب یا کوچک تر می باشند یا در اقیانوس زندگی می کنند، آن را به بزرگ ترین حیوان خشکی زی در این قاره یخی تبدیل می کند.در حالی که پشه‌های معمول برای تغذیه از خون می‌زبانان گاز می‌گیرند، پشه کوره قطب جنوب هیچ‌کدام از این رفتار‌ها را ندارد. این حشرات بی‌بال با طول ۲ تا ۶ می‌لی‌متر، از جلبک‌های زمینی، خزه‌ها، باک‌تری‌ها و حتی فضولات پنگوئن‌های غنی از نیتروژن تغذیه می‌کنند. عدم بال باعث می‌شود از پرت شدن توسط باد در امان بمانند و بقای آن‌ها در شرایط سخت قطب جنوب تضمین شود. به همین دلیل، این پشه تنها حشره بومی شناخته‌شده قطب جنوب است و با توجه به اینکه سایر موجودات خشکی این قاره یا کوچک‌ترند یا در اقیانوس زندگی می‌کنند، بزرگ‌ترین حیوان خشکی این قاره یخی محسوب می‌شود.اما احتمالا سوال کنید که دقیقا چطور این حشرات توانسته اند در سرد‌ترین قاره جهان زنده بمانند؟ در طول تابستان مختصر قطب جنوب، پشه های بالغ در دسته های بزرگ جفت گیری می کنند. هنگامی که ماده ها اغاز به تخم گذاری می کنند، یک ژله شفاف در اطراف تخم ها ترشح می کنند که همانند ضد یخ عمل می کند و از لارو‌ها در برابر نوسانات شدید دما و خشکی محافظت می کند. سپس پشه های تازه متولد شده دو سال آینده را به گفتن لارو سپری خواهند کرد که در یک انجماد عمیق دچار شده اند.شاید بپرسید چگونه این حشرات در سرد‌ترین قاره جهان زنده می‌مانند؟ در تابستان کوتاه قطب جنوب، پشه‌های بالغ در گروه‌های بزرگ جفت‌گیری می‌کنند. وقتی ماده‌ها تخم‌گذاری می‌کنند، ژله‌ای شفاف دور تخم‌ها ترشح می‌شود که مانند ضدیخ عمل کرده و لارو‌ها را در برابر نوسانات دما و خشکی محافظت می‌کند. لارو‌های تازه متولد دو سال آینده را در حالت انجماد عمیق می‌گذراند.در طول این زمان، لارو‌ها به منظور جلوگیری از صدمه بافت داخلی ناشی از کریستال های یخ، در طول زمستان زندگی کرده و تا ۷۰ درصد از مایعات بدن خود را از دست می دهند و اساسا خود را آب زدایی می کنند. هنگامی که بدن آن ها منجمد می بشود، لارو‌ها تقریبا شش ماه از سال را در حالت معلقی به نام بین آسایی می گذرانند که در آن غذا نمی خورند یا حرکت نمی کنند. اساسا، پشه ها برای دو زمستان در نوعی از خواب زمستانی باقی خواهند ماند. برای چند هفته مختصر در طول تابستان، لارو‌های پشه کوره های قطب جنوب به منظور جستجوی مقادیر ناچیزی از مواد مغذی و در تلاش برای ادامه رشد در طول چرخه زندگی خود، از لارو بیرون آمده و از جلبک های کوچک زمینی، خزه ها و علف های محدود تغذیه خواهند کرد. با این حال، آن ها به شدت برای دومین زمستان مجدد در یخ محصور می شوند. در نهایت سپس از دو سال، پشه های جوان قهوه ای و کرم شکل به بالغ هایی سیاه رنگ و همانند مورچه تبدیل می شوند. به گفتن یک بزرگسال کامل، پشه ها هفت تا ده روز آخر زندگی خود را صرف خوردن و جفت گیری خواهند کرد اما تنها چند روز بعد از جفت گیری خواهند مرد و این روال از اول اغاز خواهد شد.در این دوره، لارو‌ها برای جلوگیری از آسیب بافت ناشی از بلور‌های یخ، تا ۷۰ درصد مایعات بدن را از دست داده و به طور کلی آب‌زدایی می‌شوند. وقتی بدن منجمد می‌شود، لارو‌ها حدود شش ماه در حالت تعلیق به نام دیاپاز می‌مانند، بدون غذا و حرکت. به این ترتیب، پشه‌ها دو زمستان را در نوعی خواب زمستانی می‌گذرند. در چند هفته کوتاه تابستان، لارو‌ها برای یافتن مقادیر ناچیز مواد مغذی و ادامه رشد، از جلبک‌های کوچک، خزه‌ها و علف‌های محدود تغذیه می‌کنند، اما دوباره برای دومین زمستان در یخ محصور می‌شوند. پس از دو سال، لارو‌های قهوه‌ای و کرم‌شکل به بالغان سیاه و مورچه‌مانند تبدیل می‌شوند. بالغان تنها ۷ تا ۱۰ روز آخر عمر را به خوردن و جفت‌گیری اختصاص می‌دهند و چند روز پس از جفت‌گیری می‌میرند، و چرخه از نو آغاز می‌شود. 8. کیوی ها پرندگان کوچک، گلابی شکل و بدون توانایی پروازی می باشند که همانند یک گلابی بزرگ و پرمو می باشند و تنها در نیوزیلند یافت می شوند. با دقت به ناتوانی آن ها در پرواز، کیوی ها در زمره پرندگان ناتوان در پرواز طبقه بندی می شوند – پرندگانی که جناغ سینه آن ها صاف یا نرم است چون فاقد صفحه ای در سینه خود است که در آن ماهیچه های پرواز به هم متصل می شوند – همانند عموزاده های بزرگ تر خود کاسوری (نوعی شترمرغ استرالیایی)، امو، شترمرغ و ریا (شترمرغ بومی آمریکای جنوبی). آن ها سره‌ای بزرگی داشته و دم ندارند و بدنشان از پره‌ای بلند، شل و مو مانندی پوشیده شده که قرمز-قهوه ای می باشند و لایه های از قهوه ای پررنگ و سیاه بینشان دیده می بشود. کیوی این چنین پره‌ایی در اطراف پایه منقار کشیده خود دارد که همانند به گربه می باشند.کیوی‌ها پرندگان کوچک، گلابی‌شکل و بی‌پرواز هستند که شبیه یک گلابی بزرگ پرمو به نظر می‌رسند و تنها در نیوزیلند یافت می‌شوند. به دلیل ناتوانی از پرواز، در گروه راتیته (پرندگان بی‌پرواز) طبقه‌بندی می‌شوند که استخوان سینه‌شان صاف است و فاقد رید برای اتصال عضلات پرواز می‌باشند، همانند کاسواری، امو، شترمرغ و ریا. آن‌ها سر بزرگ، بدون دم و با پره‌ای بلند، شل و مو‌گونه قرمز-قهوه‌ای با لایه‌های تیره و سیاه هستند. پره‌ای مشابه مو در اطراف پایه منقار نیز وجود دارد.کیوی بال هایی دارد که تقریبا ۱ اینچ (۳ سانتی متر) طول دارند و پنجه ای همانند به گربه در نوک آن قرار دارد، اما این بال ها کاملا زیر پر آن ها نهان شده اند و کاملا بی ثمر می باشند. با این حال اجازه ندهید ظاهر شگفت کیوی، ناتوانی در پرواز و جثه کوچکش شما را فریب دهد، چرا که این پرندگان می توانند از یک انسان پیشی بگیرند. با این حال، کیوی علاوه بر ظاهر عجیبش، تنها پرنده ای در جهان است که در نوک منقار خود خرطوم یا سوراخ های بینی دارد که به آن ها حس بویایی زیاد پیشرفته ای می دهد. با دقت به این که چشم های کیوی کوچک است و شب ها خوب نمی بیند، این حس بویایی بالا به همراه پده‌ای حسگر در نوک منقارش، به کیوی این امکان را می دهد که در زمان غروب تا طلوع آفتاب به جستوجو کرم ها، حشرات، توت ها و دانه های خوراکی بگردد. اگر کیوی در این فرآیند آشغال یا چیز غیر‌خوراکی را از سوراخ بینی خود بالا بکشد، می تواند به سادگی آن را عطسه کند!کیوی بال‌های بسیار کوتاه (حدود ۳ سانتی‌متر) با پنجه‌ای در نوک دارد که کاملا زیر پرها پنهان شده و کارکردی ندارند. اما ظاهر عجیب و ناتوانی از پرواز نباید فریب‌دهنده باشد، زیرا این پرندگان می‌توانند از انسان سریع‌تر دوید. علاوه بر ظاهر منحصر به فرد، کیوی تنها پرنده‌ای است که در نوک منقار سوراخ بینی (خرطوم) دارد که حس بویایی بسیار پیشرفته‌ای می‌دهد. با توجه به چشم‌های کوچک و دید ضعیف شبانه، این حس بویایی به همراه پده‌ای حسی در نوک منقار، به کیوی امکان می‌دهد از غروب تا طلوع به جستجوی کرم، حشرات، توت و دانه بپردازد. اگر اشیاء غیر‌خوراکی وارد منقار شود، می‌تواند به سادگی عطسه کند. 7. مارمولک های دم شلاقی، مارمولک های باریک اندام و روز زی می باشند که اندازه آن ها بین ۲۰ تا ۵۰ سانتی متر است. این مارمولک ها به علت این که برخی از گونه ها می توانند در مسافت های مختصر با شدت تا ۲۸ کیلوم‌تر بر ساعت حرکت کنند، زیاد تر مارمولک های دونده نامیده می شوند. با دقت به این که تقریبا ۶۰ گونه گوناگون خانواده این مارمولک ها را راه اندازی می دهند، که در سراسر آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی زندگی می کنند، رنگ ها، الگو‌ها و خال های آن ها زیاد متفاوت است. برای مثال دم شلاقی نیومکزیکو بدنی قهوه ای تا سیاه دارد که با هفت نوار زرد یا کرم رنگ، نقاط نورانی متعدد و دم نوک آبی یا خاکس‌تری – سبز اشکار می بشود. در روبه رو، دم شلاقی با گلوی نارنجی می تواند با خال های قهوه ای، خاکس‌تری یا راه راه باشد اما سینه و گلوی نارنجی و این چنین دمی دارد که با افزایش سن از آبی به خاکس‌تری تحول می کند. یک سوم از کل گونه های سرده آسپیدوسلیس، که در مکزیک و جنوب غربی ایالات متحده یافت می شوند، گونه هایی تماما ماده می باشند که بکرزا می باشند، به این معنی که تخم های آن ها بدون هیچ گونه لقاحی به جنین تبدیل می شوند.مارمولک‌های دم‌شلاقی، مارمولک‌های باریک‌تنه و روزفعال‌اند با اندازه ۲۰ تا ۵۰ سانتی‌متر. برخی گونه‌ها می‌توانند در مسافت‌های کوتاه با سرعت ۲۸ کیلوم‌تر بر ساعت حرکت کنند، به همین دلیل مارمولک‌های دوونده نامیده می‌شوند. این خانواده شامل حدود ۶۰ گونه در سراسر آمریکای شمالی، مرکزی و جنوبی است با تنوع رنگ و الگو بالا. برای نمونه، گونه نیومکزیکو بدنه قهوه‌ای تا سیاه با هفت نوار زرد یا کرم، نقاط درخشان و دم نوک آبی یا خاکس‌تری-سبز دارد. گونه گلوی نارنجی می‌تواند خال‌های قهوه‌ای، خاکس‌تری یا راه‌راه داشته باشد، سینه و گلوی نارنجی و دم با سن از آبی به خاکس‌تری تغییر می‌کند. یک‌سوم از گونه‌های سرده در مکزیک و جنوب غربی ایالات متحده، کاملا ماده هستند و به صورت بکرزا (بدون لقاح) تکثیر می‌شوند.خب، این چطور امکان پذیر؟ در حالی که مارمولک های دم شلاقی نیازی به شریک نر ندارند، آن ها رفتار‌های جفت گیری با دیگر ماده ها دارند. این فرآیند که به نام شبه تخمک گذاری شناخته می بشود، شامل تحول مداوم رفتار‌های جنسی معمول نر و ماده است که سپس تبدیل بهبود تخمک گذاری می بشود. سپس مارمولک های دم شلاقی قادر به اغاز فرآیند تولیدمثل با دو برابر تعداد کروموزوم ها برای تشکیل هشت کپی از هر کدام در طول می‌وز (تقسیم سلولی) می باشند. این تبدیل یک جفت کروموزوم استاندارد می بشود که از دو مجموعه جفت مشتق شده است. دانشمندان بر این باورند که در برهه ای از تاریخ، مارمولک های سرده آسپیدوسلیس یک اتفاقات هیبریداسیون داشته اند که در آن ماده های یک گونه قالب را شکسته و با نره‌ای گونه دیگر جفت گیری می کنند. این فرزندان هیبرید‌ها دارای دو مجموعه متفاوت از کروموزوم ها از دو گونه کاملا متفاوت بودند که نه تنها تنوع ژنتیکی بلکه مزیت تکاملی را برای مارمولک ها فراهم می کردند.اما چگونه این امکان‌پذیر است؟ اگرچه مارمولک‌های دم‌شلاقی نیازی به شریک نر ندارند، اما رفتار‌های جفت‌گیری با دیگر ماده‌ها انجام می‌دهند. این فرآیند به نام شبه‌تخم‌گذاری شناخته می‌شود که شامل تقلید مداوم از رفتار‌های جنسی نر و ماده است و باعث تحریک تخم‌گذاری می‌شود. سپس این مارمولک‌ها با دو برابر کروموزوم‌ها، هشت کپی از هر کدام در می‌وز تشکیل می‌دهند که منجر به جفت کروموزوم استاندارد از دو مجموعه جفت می‌شود. دانشمندان معتقدند در گذشته رویداد هیبریداسیون رخ داده است که در آن ماده‌های یک گونه با نره‌ای گونه دیگر جفت‌گیری کرده‌اند. نژاد‌های هیبریدی حاصل دو مجموعه کروموزوم متفاوت داشتند که هم تنوع ژنتیکی و هم مزیت تکاملی را فراهم آورد. 6. یک انگل سفید به شکل آب نبات چوبی است که ۸ می‌لی متر طول داشته و کم تر از ۱۰ سلول دارد. این ارگانیسم چند سلولی بخشی از گروه‌ی از حیوانات است که ربط نزدیکی با عروس دریایی موسوم به می‌کسوزوآ دارند. این انگل در کرم های حلقوی و ماهیچه های اسکلتی ماهی های سالمون در سواحل اقیانوس آرام در اوریگان، کانادا، آلاسکا و ژاپن رشد می کند و علتبیماری گوشت شیری یا تاپیوکا در ماهی های آزاد می بشود. این کار تبدیل کیست های ناخوشایندی روی بدن ماهی های سالمون می بشود. در حالی که این انگل به می‌زبان خود صدمه نمی رساند و کیست ها برای انسان بی زیان می باشند، بر روی ماهیگیری تاثیر می گذارد چون ظاهر ناخوشایند ماهی فروش آن را سخت تر می کند. اما چیزی که این انگل را قابل دقت می سازد این است که تنها حیوان شناخته شده ایت که برای نفس کشیدن نیازی به اکسیژن ندارد. یک انگل سفید، آب‌نباتی‌شکل با طول ۸ می‌لی‌متر و کمتر از ۱۰ سلولی است. این موجود چندسلولی از گروه می‌کسوزوآ (نزدیک عروس دریایی) است. این انگل در کرم‌های حلقوی و عضلات اسکلتی سالمون در سواحل اقیانوس آرام (اوریگان، کانادا، آلاسکا، ژاپن) زندگی می‌کند و باعث بیماری گوشت شیری یا تاپیوکا می‌شود که کیست‌های ناخوشایند روی بدن سالمون ایجاد می‌کند. اگرچه انگل به می‌زبان آسیب جدی نمی‌زند و کیست‌ها برای انسان بی‌خطرند، اما ظاهر بد ماهی فروش را دشوار می‌کند. نکته شگفت‌انگیز این تنها حیوان شناخته‌شده است که برای تنفس نیازی به اکسیژن ندارد.یک مطالعه تحقیقاتی توسط دانشمندان دانشگاه تل آویو انجام شد و در ۲۵ فوریه ۲۰۲۰، نتایج آن در مجله علمی انتشار شد که نشان می داد ژنوم می‌توکندری در این گونه جانوری وجود ندارد. می‌توکندری ساختار‌های زیر سلولی می باشند که برای جمع آوری اکسیژن و تبدیل آن به انرژی حیاتی می باشند. به این علت، این انگل کوچک توانایی انجام تنفس سلولی هوازی را از دست داده است. محققان دریافتند از آنجا که انگل هنگویا سالمینیکولا هم درون کرم های حلقوی و هم درون ماهیچه های اسکلتی سالمون زندگی می کند، با از دست دادن تعداد بسیاری از ویژگی های مرتبط با گونه های چند سلولی – بافت، سلول های عصبی و اکنون توانایی آن ها برای تنفس – سازگار شده و تکامل یافته است تا بدون منبع اکسیژن کافی زنده بماند. بعد این انگل کوچک انرژی خود را از کجا می گیرد؟ باور بر این است که این انگل می تواند به سادگی آن را از می‌زبان بدزدد که آن را از نیاز به تامین انرژی توسط خودش بی نیاز می کند.مطالعه‌ای توسط محققان دانشگاه تل‌آویو در ۲۵ فوریه ۲۰۲۰ در مجله PNAS منتشر شد که نشان داد این انگل ژنوم می‌توکندری ندارد. می‌توکندری‌ها عضی‌های زیرسلولی برای تولید انرژی از اکسیژن هستند؛ بنابراین این انگل توانایی تنفس هوازی را از دست داده است. محققان دریافتند که این انگل با زندگی در کرم‌های حلقوی و عضلات سالمون، با از دست دادن بافت‌ها، سلول‌های عصبی و تنفس، تکامل یافته تا بدون اکسیژن زنده بماند. منبع انرژی آن احتمالا دزدی از می‌زبان است که نیاز به تولید انرژی مستقل را از بین می‌برد. 5. در حالی که ۲۱ گونه کبرا وجود دارد، شاه کبرا تنها عضو سرده آن – اوفیوفاگوس – است و نام آن از توانایی آن در کشتن و خوردن دیگر کبرا‌ها ریشه می گیرد. شاه کبرا‌ها عمدتا در جنگل های بارانی و دشت های هند، جنوب چین و آسیای جنوب شرقی زندگی می کنند. اگر چه