کشف و تحلیل‌های علمی
یک مطالعه جدید بر روی یک دفن دسته‌جمعی شامل بقایای بیش از صد نفر نشان می‌دهد که این افراد قربانی آیین‌های باستانی تمدن مایا شده‌اند.
کشف و تحلیل‌های علمی
باستان‌شناسان پس از انجام تجزیه‌وتحلیل دی‌ان‌ا روی ۶۴ اسکلت به این نتیجه رسیدند. این اسکلت‌ها در سال ۱۹۶۷ در یک مخزن آب زیرزمینی در شهر مایا چیچن ایتزا واقع در شبه‌جزیره یوکاتان مکزیک کشف شده بودند.
چه کسانی در این مخزن دفن شده بودند؟
تاریخ‌گذاری رادیوکربن می‌کند که این مخزن از اوایل قرن هفتم تا اواسط قرن دوازدهم می‌لادی مورد استفاده قرار گرفته است. تحلیل ژنتیکی نیز فاش کرد که تمام افراد پسر بوده‌اند و یک‌چهارم آن‌ها با هم ارتباط خانوادگی نزدیک داشته‌اند. محققان دو جفت دوقلو را در میان دفن‌شدگان شناسایی کردند.
رودریگو بارکورا، نویسنده ارشد این تحقیق، بیان کرد اکثریت این کودکان بین ۳ تا ۶ سال سن داشتند. از آنجا که بسیاری از آن‌ها تا حدی فامیل بودند، به نظر می‌رسد تنها خانواده‌های خاصی حق دفن فرزندان خود در اینجا را داشتند و این یک افتخار بزرگ محسوب می‌شد.
علت مرگ این کودکان همچنان ناشناخته است. بارکورا افزود مطالعه استخوان‌ها هیچ نشانه‌ای از ضربه یا ترومای آشکار نشان نداد، بنابراین آن‌ها به داخل حفره پرتاب نشده‌اند. تحلیل‌های بیشتر می‌تواند مشخص کند که آیا آن‌ها مسموم شده‌اند یا خیر.
نکات شگفت‌انگیز در مورد این دفن
محققان برخی ویژگی‌های این دفن را غیر‌معمول می‌دانند، زیرا تدفین‌های معمول مایا معمولا شامل زنان جوان یا ترکیبی از زنان و مردان بوده است. نمونه معروف دیگری در همین شهر به نام سینوت مقدس وجود دارد.
بارکورا توضیح داد به طور سنتی، دفن‌های مرتبط با محیط‌های زیرزمینی برای باروری انجام می‌شدند. اما وقتی متوجه شدیم همه مرد هستند و بسیاری فامیل دارند، روایت تغییر کرد. اکنون باید سعی کنیم این پدیده را درک کنیم.
بارکورا گفت که ممکن است هرگز منظور دقیق این دفن مشخص نشود. این احتمال وجود دارد که قربانیان برای درخواست بارندگی یا باروری از خدایان بوده باشند. با این حال، وجود دو دفن دوقلو یک سرنخ مهم است.
او ادامه داد ما می‌دانیم که برای مایا‌ها، دوقلو‌های مذکر اهمیت زیادی داشتند و داستانی از دوقلو‌های قهرمان وجود دارد که برای انتقام از پدرشان به دنیای اموات رفتند. ممکن است این دفن یادبودی برای آن دوقلو‌های قهرمان باشد.
در نهایت، تحلیل ژنتیکی نسب اجدادی را بین پس‌ران قربانی و مردم امروزی ساکن این منطقه از مکزیک اثبات کرد. این افراد از جوامع محلی بوده‌اند.
نویسندگان مطالعه اشاره می‌کنند که جمعیت‌های امروزی نسبت به کودکان قربانی، ژن‌های مرتبط با مقاومت در برابر سالمونلا انتریکا را بیشتر دارند. این یافته فرضیه را تقویت می‌کند که وبا‌های وارد شده در دوره استعمار، باعث افزایش این ژن‌ها در جمعیت شده است.
محققان قصد دارند با مردم محلی ارتباط برقرار کنند تا بینش‌های جدیدی از فرهنگ و می‌راث آن‌ها به دست آورند.
