ارتباط داروهای لاغری GLP-1 با ریزش مو: نتایج مطالعه جدید و نکات مهم

داروهای وِگووی (Wegovy)، اُزمپیک (Ozempic) و مُنجارو (Mounjaro) نقشی تحولی در مدیریت چاقی و دیابت نوع ۲ ایفا کرده‌اند. با این حال، اخیراً گزارش‌های متعدد در خصوص عوارض جانبی ناخواسته این گروه دارویی منتشر شده است. یک تحقیق اخیر نشان می‌دهد مصرف محاسبه‌گرهای گلیکاژن مانند پپتید-۱ (GLP-1 RAs) با افزایش معنادار ریسک آلوپسی (ریزش مو) همراه است.

به گزارش ساینس‌آلرت، محققان دانشگاه پنسیلوانیا داده‌های بیش از ۵۰ هزار بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ را برای بررسی دقیق‌تر این عارضه تحلیل نموده‌اند. آن‌ها شیوع ریزش مو در گروه مصرف‌کننده GLP-1 را با دو دسته داروی مرسوم دیابت یعنی مهارکننده‌های SGLT-2 و DPP-4 مقایسه کردند.

🔗 بیشتر بخوانید: با ایرانیکارت از سایت های خارجی در بلک فرایدی خرید کن

به طور کلی، ۱۲ هزار بیمار تحت درمان با GLP-1 با ۱۵ هزار و ۲۲۱ بیمار مصرف‌کننده SGLT-2 مقایسه شدند. در تحلیل جداگانه‌ای نیز، ۱۱ هزار و ۹۶۴ نفر از گروه GLP-1 در برابر ۱۱ هزار و ۲۳۳ نفر از گروه DPP-4 قرار گرفتند. پس از تعدیل متغیرهای گوناگون نظیر سن، جنسیت، نژاد و بیماری‌های هم‌رو، نتایج زیر حاصل گردید:

• ۳۷ درصد افزایش ریسک آلوپسی در مقایسه با داروهای SGLT-2.
• ۶۸ درصد افزایش ریسک آلوپسی در مقایسه با داروهای DPP-4.

نکته حائز اهمیت این است که ریزش مو مشاهده‌شده بیشتر از نوع آلوپسی غیرزخمی (Non-scarring Alopecia) بوده است؛ بدین معنا که فولیکول‌های مو سالم می‌مانند و امکان رشد مجدد موها پس از تثبیت شرایط فراهم است.

🔗 بیشتر بخوانید: کشف دورترین کهکشان جهان، MACS0647-JD

از منظر ریسک مطلق، این آمار حاکی از آن است که از هر هزار نفر مصرف‌کننده داروهای GLP-1 در طول یک سال، تقریباً ۷ نفر دچار ریزش مو می‌شوند؛ در حالی که این نرخ برای داروهای SGLT-2 حدود ۵ نفر و برای DPP-4 حدود ۴ نفر در هزار نفر برآورد شده است.

افزایش ریزش مو در مصرف‌کنندگان داروهای لاغری GLP-1

اگرچه تایید قطع مکانیسم زیستی نیازمند تحقیقات بیشتری است، محققان به چند عامل کلیدی اشاره دارند: کاهش وزن ناگهانی و تغییرات در الگوی تغذیه، عوامل شناخته‌شده‌ای برای بروز تلوژن اَفلوویوم (Telogen Effluvium) هستند؛ نوعی ریزش موی موقت و غیرزکمی که در آن فاز رشد موها به فاز استراحت سوق داده می‌شود. همچنین کاهش مصرف غذا می‌تواند منجر به کمبود عناصر حیاتی چون آهن، روی و بیوتین گردد که نقش مستقیمی در چرخه رشد مو دارند.

با وجود پذیرش رابطه آماری، کارشناسان تأکید می‌کنند که ریسک مطلق ریزش مو همچنان پایین است و این یافته نباید باعث قطع خودسرانه درمان شود. داروهای GLP-1 علاوه بر کنترل دیابت و کاهش وزن، مزایای اثبات‌شده دیگری همچون کاهش ریسک ابتلا به آلزایمر، محافظت در برابر برخی سرطان‌ها و بهبود سلامت قلب و عروق دارند.

یافته‌های این پژوهش در ژورنال معتبر BMJ منتشر شده است.