آنتیاکسیدانهای جلبک اکلونیا کاوا در پیشگیری از بیماری پارکینسون موثر شناخته شد

تحقیقات جدید نشان میدهد که آنتیاکسیدانهای موجود در جلبک دریایی قهوهای به نام اکلونیا کاوا میتواند از تخریب عصبی جلوگیری کرده و به عنوان یک عامل پیشگیری از بیماری پارکینسون موثر باشد.

یک تیم تحقیقاتی تأثیر پلیفنولهای این جلبک دریایی را بر پیشگیری از بیماری پارکینسون بررسی کردهاند. نتایج حاصل نشان میدهد که مصرف خوراکی این آنتیاکسیدانها میتواند کارکرد حرکتی را در مدلهای موش بازیابی نماید و از نورونهای دوپامینرژیک محافظت کند، در حالی که آزمایشهای سلولی نیز تعامل بیوشیمیایی اثر پیشگیریکننده آنها را تأیید کرده است.

جلوگیری از پارکینسون با آنتیاکسیدان جلبک دریایی

بیماری پارکینسون یک بیماری تخریب عصبی است که ناشی از از دست دادن نورونهایی است که دوپامین، یک انتقالدهنده عصبی مهم در کنترل حرکتی و کارکرد شناختی، را تولید میکنند. با پیر شدن جمعیت جهان، تعداد بیماران مبتلا به پارکینسون به شدت در حال افزایش است. این بیماری توسط صدمههای عصبی ناشی از تشکیل بیش از حد گونههای فعال اکسیژن القا میشود.

سرکوب تشکیل گونههای فعال اکسیژن الزامی است زیرا برای نورونهای دوپامینرژیک که انتقالدهندههای عصبی دوپامین را مدیریت میکنند، زیانآور است. در حال حاضر تنها درمانهای علائمی موجود است، به همین دلیل گسترش راهحلهای درمانی و پیشگیری ضروری به نظر میرسد.

دکتر آکیو کوجیما-یواسا، استادیار دانشگاه متروپولیتن اوساکا، به همراه گروه تحقیقاتی خود تأثیر فیزیولوژیکی پلیفنولهای اکلونیا کاوا را بر پیشگیری از بیماری پارکینسون مورد ارزیابی قرار دادهاند.

در این مطالعه، دو نوع آزمون کارکرد حرکتی با استفاده از موشهای مدل پارکینسون که به مدت یک هفته روزانه با آنتیاکسیدانها تغذیه شده بودند و سپس روتنون به آنها داده شد، انجام گرفت. نتایج نشان داد که کارکرد حرکتی که توسط روتنون کاهش یافته بود، بازیابی یافت. همچنین بهبود در کارکرد حرکتی روده و ساختار مخاط روده بزرگ، بافتی که روده بزرگ را پوشش میدهد، مشاهده شد. علاوه بر این، آزمایشهای سلولی با استفاده از سلولهای مدل پارکینسون تعامل بیوشیمیایی اثر پیشگیریکننده اکلونیا کاوا را تأیید کردند.