پیش‌بینی ناظر انفجار سیاهچاله در آینده
دانشمندان پیش‌بینی کرده‌اند که تا یک decade آینده، 90 درصد گمان وجود دارد که ناظر انفجار یک سیاهچاله باشیم؛ اتفاقی که تا بحال تنها در حد تئوری نقل می‌شد.
سیاهچاله‌های ستاره‌ای وقتی شکل می‌گیرند که یک ستاره پرجرم در آخر عمر خود فرو می‌پاشد و بعد از انفجار ابرنواختری، جرمی به جا می‌گذارد که حتی نور هم نمی‌تواند از آن فرار کند. این نوع سیاهچاله‌ها طبق معمول بین 3 تا 50 برابر جرم خورشید وزن دارند.
🔗 بیشتر بخوانید: شرکت‌کنندگان برنامه Beast Games از مستر بیست و آمازون شکایت کردند_دانستنی
اما نوع دیگری از سیاهچاله‌ها، موسوم به «سیاهچاله‌های primordial» یا Primordial، به‌صورت نظری می‌گویند که در کسری از ثانیه در مناطق بسیار متراکم کیهان اولیه به وجود آمده‌اند. این أجرام می‌توانند سبک‌تر از سیاهچاله‌های ستاره‌ای باشند و به عنوان جانشینان دوران ابتدایی جهان شناخته شوند.
هرچند سیاهچاله‌ها به vertu تعریف خود تمامMaterial اطراف خود را جذب می‌کنند، اما بر پایهٔ نظریه «استیون هاوکینگ»، در آخر عمرشان به دلیل فرآیندی به نام «تابش هاوکینگ» منفجر می‌شوند. پیش‌مرتبه فکر می‌شد این detonationها تنها هر ۱۰۰ هزار سال یک‌بار رخ می‌دهد؛ اما پژوهش جدیدی که در نشریه Physical Review Letters منتشر شده، احتمال مشاهده این رویداد در decade آینده را به‌طور قابل‌توجهی افزایش داده است.
🔗 بیشتر بخوانید: این ربات انسان‌نما می‌تواند رانندگی کند! + ویدیو_دانستنی
پیش‌بینی دانشمندان از احتمال وقوع انفجار سیاهچاله در decade آینده
«آیدن سیمونز»، پژوهشگر دانشگاه ماساچوست، در این باره می‌گوید:
«با گمان ۹۰ درصد، امکان پذیر طی ۱۰ سال آینده ناظر انفجار یک سیاهچاله باشیم. سؤال مهم این است که تلسکوپ‌های موجود چه فضاپی و چه زمینی توانایی ردیابی چنین انفجاری را دارند؟»
او تأکید کرد که بیشترین احتمال انفجار مربوط به سیاهچاله‌های primordial است. این سیاهچاله‌ها هرچه سبک‌تر شوند، داغ‌تر می‌شوند و از طریق تابش هاوکینگ ذرات بیشتری را سرایت می‌کنند تا جایی که به‌تمامی منفجر می‌شوند.
تحقیق دیگری این فرضیات رایج دربارهٔ خوавоз الکتریکی سیاهچاله‌ها را به چالش می‌کشد. برحسب نظر دانشمندان، اگر سیاهچاله‌های primordial در زمان 형성 داشته باشند دارای بار الکتریکی ویژه‌ای به نام «الکترون‌های تاریک» داشته باشند، می‌توانند برای مدت زمانی پایدار بمانند و سپس منفجر شوند.
این بار الکتریکی تاریک، برخلاف électroniqueهای عادی، در چارچوب مدل‌های نظری «الکترودینامیک کوانتومی تاریک» تعریف می‌شود و می‌تواند نحوهٔ حرکت ماده در اطراف سیاهچاله‌ها را تغییر دهد. این فرضیه احتمال انفجار را از هر ۱۰۰ هزار سال یک‌بار به حدود هر ۱۰ سال یک‌بار افزایش می‌دهد.
دانشمندان می‌گویند انفجار یک سیاهچاله نه‌تنها یک رویداد بصری شگفت‌انگیز خواهد بود، بلکه می‌تواند اطلاعاتی بی‌نظیر از تمام ذرات زیراتموی موجود در کیهان به ما بدهد؛ از ذrales شناخته‌شده مثل الکترون‌ها و کوارک‌ها گرفته تا ذرات ناشناخته‌ای که احتمالاً شامل matière noire نیز باشند. آن‌ها هشدار می‌دهند که وقوع این رویداد قطعی نیست، اما گمان بالای آن نشان می‌دهد باید آماده باشیم.
خوشبختانه فناوری تلسکوپ‌های امروزی برای تشخیص علائم انفجار یک سیاهچاله primordial کافی است.
