ابرینواختر ۱۰۵۴ آسمان را درخشان کرد؛ سحابی خرچنگ باقی‌مانده آن است
در پنجم ژوئیه سال ۱۰۵۴ می‌لادی، یک انفجار آسمانی بسیار قوی آسمان تابستان را به شدت درخشان ساخت. این رویداد دیدنی یک ابرنواخ‌تر بود، یعنی مرگ خشونت‌آمیز ستاره‌ای که جرم آن حدود ده برابر جرم خورشید برآورد می‌شود.
ستاره‌شناسان چینی در آن دوره مرگ این ستاره را رصد و ثبت کردند. ستاره در ناحیه جنوبی صورت فلکی ثور ظاهر شده بود و درخشندگی آن شش برابر زهره و تقریبا برابر ماه کامل توصیف شد. قدر ظاهری آن به حدود منفی ۳.۵ رسید، یعنی تقریبا چهار برابر درخشان‌تر از زهره در بیش‌ترین درخشندگی خود، و تا ۲۳ روز در نور روز هم قابل مشاهده بود.
باقی‌مانده این ابرنواخ‌تر بعدا با نام سحابی خرچنگ شناخته شد؛ توده‌ای ابری و درخشان از گاز و غبار که در فاصله هفت هزار سال نوری از زمین قرار دارد.
امروزه سحابی خرچنگ در نزدیکی ستاره زتا گاو دیده می‌شود و با نماد نیز شناخته می‌شود، زیرا اولین اجرام ثبت‌شده در فهرست مسيه بوده است.
این سحابی منبع قدرت‌مندی از امواج رادیویی است و نور مرئی آن با فرکانس مشابه امواج رادیویی انتشار می‌یابد. سحابی خرچنگ از معدود ابرنواختر‌های تاریخی مشاهده‌شده در کهکشان راه شیری محسوب می‌شود.
هرچند ابرنواختر‌های زیادی در کهکشان‌های همسایه رصد شده‌اند، اما این رویداد‌ها در کهکشان خودمان نسبتا نادریده‌اند. آخرین ابرنواخ‌تر مشاهده‌شده در راه شیری، ستاره کپلر در سال ۱۶۰۴ می‌لادی بوده است.
