حمام در اسکای‌لبتکنولوژی 

فضانوردان ناسا در ۸ فوریه ۱۹۷۴ از اسکای‌لب جدا شدند

در ۸ فوریه ۱۹۷۴، آخرین اعضای تیم ایستگاه فضایی اسکای‌لب به زمین بازگشتند و بدین ترتیب این برنامه فضایی به پایان رسید.

اسکای‌لب

اسکای‌لب ایستگاه فضایی متعلق به ایالات متحده بود که برای ده سال برنامه‌ریزی شده بود، اما بودجه آن لغو گردید و با تأسیس ایستگاه فضایی بین‌المللی مأموریت آن به پایان رسید.

طرفداران سفر‌های فضایی، نویسندگان علم‌تخیلی و دانشمندان بسیاری انتظار داشتند که یک ایستگاه فضایی پایه اولیه اکتشافات فضایی را بنهاد. تلاش‌های دانشمندانی چون ورنر فون براون و پایان برنامه آپولو باعث شد ناسا به فکر ایجاد ایستگاه‌ی در فضا بیفتد.

بنابراین اسکای‌لب در مه ۱۹۷۳ با موشک سترن به مدار پایین زمین پرتاب شد. این ایستگاه شامل ماژول فضاپیمای آپولو و ماژول خدماتی متصل به آن بود. ماژول خدمات شامل رصدخانه خورشیدی، کارگاه آموزشی و چندین آزمایشگاه می‌بود.

ظرفیت اسکای‌لب سه نفر بود و از سه مأموریت پشتیبانی می‌کرد. مأموریت اول ۲۸ روز، دومین ۵۸ روز و سومین ۸۴ روز طول کشید.

<figcaption class="wp-element-caption"چارلز پیت کنراد، فضانورد ناسا و فرمانده دومین مأموریت اسکای‌لب، بعد از منفعت گیری از امکانات دوش در اتاق خدمه کارگاه مداری
فضانوردان ناسا در ۸ فوریه ۱۹۷۴ از اسکای‌لب جدا شدند 4

در طول فعالیت، اسکای‌لب یک‌بار دچار آسیب جدی شد و خطر از کار افتادن آن را تهدید می‌کرد، اما سرنشینان با موفقیت آن را تعمیر و نجات دادند که از نخستین تعمیرات در فضا محسوب می‌شود.

آخر برنامه

اعضای مأموریت سوم و آخر اسکای‌لب در طول حضور در کارگاه مداری، به رصد خورشید و یک دنباله‌دار پرداختند و در چندین مطالعه پزشکی شرکت کردند.

آن‌ها در کار‌های برنامه‌ریزی‌شده به اندازه‌ای غرق بودند که حتی ارتباط با ناسا را قطع کردند. تمامی وظایف پیش از پایان مأموریت انجام شد و فضانوردان در ۸ فوریه ۱۹۷۴ به زمین بازگشتند که آخرین خداحافظی با اسکای‌لب بود.

پس از آن ایستگاه متروکه ماند و در نهایت در سال ۱۹۷۹، کپسول آن در اقیانوس آرام سقوط کرد.

پست های مرتبط