فسفریلاسیون و نقش آن در تکامل پروتوسل‌ها
بر اساس مقاله‌ای منتشرشده در نشریه کم، در فرآیند فسفریلاسیون گروه‌های اتمی مانند فسفر به مولکول‌ها اضافه شده و عملکرد‌های آن‌ها را بهبود می‌بخشند. این فرآیند شیمیایی سریع‌تر از پیشینه‌های قبلی وجود داشته و پروتوسل‌ها را به نسخه‌های پیچیده‌تر، پایدار‌تر و از نظر شیمیایی فعال‌تر تبدیل کرده است.
علمای دانش می‌پندارند که این پروتوسل‌ها بیش از ۳.۵ می‌لیارد سال پیش، از مهم‌ترین بلوک‌های سازنده فرآیند‌های بیوشیمی بوده و احتمالا از چشمه‌های آب‌گرم در عمق اقیانوس‌ها پدید آمده‌اند. از آنجا که فسفریلاسیون در عملکرد‌های بیولوژیکی رایج است، محققان گمان می‌برند که این فرآیند در مراحل اولیه راه‌اندازی پروتوسل‌ها نیز دخیل بوده است.
برای آزمون این فرضیه، محققان شرایطی را که با روز‌های اولیه زمین هم‌خوانی دارد، در آزمایشگاه باز‌سازی کردند. آن‌ها مواد شیمیایی مختلفی نظیر اسید‌های چرب و گلیسرول را برای تشکیل مولکول‌های پیچیده‌تر با هم ترکیب نمودند.
با اعمال تغییرات در دما و اسیدیته، محققان توانستند عکس‌العمل‌های شیمیایی مورد نظر را شکل داده و ثابت کنند که نزدیک به ۴ می‌لیارد سال پیش، فرآیند فسفریلاسیون در روند تکامل پروتوسل‌ها امکان‌پذیر و مؤثری بوده است. باز‌سازی شرایط چند می‌لیارد سال پیش زمین کار ساده‌ای نیست و همچنان پژوهش‌های گسترده‌ای برای کشف داستان کامل شکل‌گیری حیات روی سیاره ما ضروری است.
