در اول مارس ۱۹۶۶، کاوشگر ونرا ۳ متعلق به اتحاد جماهیر شوروی نخستین فضاپیما شد که بر سطح سیاره ناهید فرود آمد

این کاوشگر در شانزدهم نوامبر ۱۹۶۵ به فضا پرتاب شده بود. وسیله ورودی حاوی یک سیستم ربط رادیویی، ابزار‌های علمی، منابع انرژی الک‌تریکی و مدال‌هایی با نشان ارتش شوروی بود.

برنامه ونرا

ونرا نام مجموعه کاوشگر‌های فضایی بود که شوروی در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۴ برای گردآوری اطلاعات از ناهید به فضا فرستاد. شانزده کاوشگر به‌سوی این سیاره پرتاب شدند که دو مورد اول حتی نتوانستند از سطح زمین خارج شوند. ونرا ۷ نخستین کاوشگری بود که برای فرود نرم طراحی شده بود و ونرا ۴ نیز اولین تصاویر و داده‌ها را به دانشمندان روسی ارسال کرد.

با توجه به شرایط سخت و سطح بسیار ناهموار ناهید، تمام این سطح‌نشین‌ها تنها برای چند دقیقه یا حداکثر چند ساعت دوام می‌آوردند. تجهیزات در هر مأموریت متفاوت بود، اما همه شامل دوربین‌ها و دستگاه‌های تجزیه‌وتحلیل جو و خاک می‌شدند. برنامه ونرا چند دستاورد بزرگ در کاوش فضایی ثبت کرد و در واقع از نخستین دستگاه‌های ساخت بشر بود که وارد جوی سیاره‌ای دیگر شد.

ونرا ۳

ونرا ۳ متشکل از یک کاوشگر ورودی، طراحی‌شده برای ورود به جوی زهره و چتر نجات برای فرود، و یک فضاپیماي حامل بود که کاوشگر را به ناهید می‌رساند. مأموریت این فضاپیما فرود بر سطح ناهید بود.

<figcaption class="wp-element-caption"تمبر متعلق به کاوشگر ونرا 3

مسیر اولیه کاوشگر ۶۰ هزار و ۵۵۰ کیلوم‌تر از ناهید فاصله داشت. به همین دلیل یک مانور اصلاح مسیر در بیست و ششم دسامبر ۱۹۶۵ انجام شد که کاوشگر را در مسیر برخورد با سیاره قرار داد. تماس با کاوشگر در پانزدهم فوریه ۱۹۶۶ به احتمال زیاد به‌علت گرمای بیش از حد قطع گردید.

کاوشگر در اول مارس ۱۹۶۶ بر روی زهره سقوط کرد و نخستین کاوشگر فضایی شد که به سطح سیاره‌ای دیگر برخورد کرد. این برخورد پیش از ارسال داده‌های سیاره‌ای به زمین رخ داد.