کشف شراره‌هایی تا 10 هزار برابر درخشان‌تر از شراره‌های خورشید + عکستکنولوژی 

دانشمندان هاوایی ابرشراره‌های ۱۰ هزار برابر خورشید را کشف کردند

شراره‌های خورشیدی انفجار‌های سریع و قدرت‌مندی از انرژی و تابش‌اند که از سطح خورشید منشأ می‌گیرند. اکنون دانشمندان از طریق تلسکوپ‌های فضایی کپلر و تس چندین ستاره را کشف کرده‌اند که به احتمال زیاد قادر به تشکیل شراره‌های غول‌پیکر ۱۰۰ تا ۱۰،۰۰۰ برابر درخشان‌تر از شراره‌های خورشیدی می‌باشند.

محققان مؤسسه نجوم دانشگاه هاوایی مدلی ساخته‌اند که به آن‌ها در زمینه فهمیدن بهتر فیزیک ابرشراره‌های قدرت‌مندی که از ستارگان خارج از منظومه شمسی ما ساطع خواهد شد، پشتیبانی می‌کند. کای یانگ، یکی از نویسندگان این مطالعه، در بیانیه‌ای در وب‌سایت دانشگاه می‌گوید

<blockquote class="wp-block-quote"

با به‌کاربردن تکنیک‌هایی که در رابطه خورشید آموخته‌ایم بر دیگر ستاره‌های خنک‌تر، توانستیم فیزیک محرک این شراره‌ها را شناسایی کنیم؛ در حالی‌که حتی نمی‌توانستیم آن‌ها را به‌طور مستقیم تماشا کنیم. تحول روشنایی این ستارگان در طول زمان به ما پشتیبانی کرده است تا این شراره‌ها را که واقعا برای مشاهده مستقیم بسیار کوچک می‌باشند، ببینیم.

دانشمندان هاوایی ابرشراره‌های ۱۰ هزار برابر خورشید را کشف کردند 2

شباهت و تفاوت‌های شراره‌های خورشیدی و ابرشراره‌های دیگر ستارگان

شراره‌های خورشیدی با قدرت بسیار زیاد خود می‌توانند زیرساخت‌های برقی و ارتباطی را از بین ببرند، اما در قیاس با ابرشراره‌های ستارگان، قدرت ناچیزی دارند. قطعا این دو اتفاق طبیعی ویژگی‌های مشترکی نیز دارند. به عنوان مثال، هر دو از آزادشدن ناگ‌هانی انرژی مغناطیسی ناشی می‌شوند. بااین‌حال، ابرشراره‌ها رفتار‌های غیر‌عادی از خود نشان می‌دهند که از جمله آن‌ها می‌توان به افزایش روشنایی اولیه و مختصر در کنار یک شراره ثانویه طویل‌تر اما با شدت کمتر اشاره کرد.

محققان در تحقیق خود که توسط مجله منتشر شده است، این فرضیه را ارائه کرده‌اند که پراکنش ماده از حلقه‌های تاج یک ستاره – که در واقع ساختار‌های پلاسمای داغ در محدوده می‌دان مغناطیسی آن می‌باشند – می‌تواند در ستارگانی که ابرشراره‌ها را تجربه می‌کنند نیز مشاهده شود.

در پایان در بیانیه این تیم تحقیقاتی به‌گونه‌ای نتیجه‌گیری شده است

<blockquote class="wp-block-quote"

این مطالعات مشخص می‌کند که ما تنها وقتی که گاز بسیار داغ در بیش‌ترین تکه حلقه سرد می‌شود، این چنین نور شعله‌ور برآمده‌ای را مشاهده می‌کنیم. این ماده درخشان سپس به‌علت جاذبه سقوط می‌کند و باعث ایجاد چیزی می‌شود که آن را باران تاجی می‌نامیم که بسیار بیش‌تر در خورشید قابل مشاهده است. این کار به تیم ما این اطمینان را داده که مدل ساخته‌شده واقع‌بینانه است.

پست های مرتبط