>> ناو هواپیمابر فوجیان برای آزمونهای پیشرفته منجنیق الکترومغناطیسی به دریا بازگشت > نیروی

>> ناو هواپیمابر فوجیان برای آزمونهای پیشرفته منجنیق الکترومغناطیسی به دریا بازگشت > نیروی دریایی ارتش مردمی چین به تازگی فاز جدیدی از آزمایشهای دریایی ناو هواپیمابر فوجیان را آغاز کرده است. این ناو با وازنی حدود ۸۰ هزار تن، پیشرفتهترین و بزرگترین ناو هواپیمابری است که تا به امروز در کشور شرق آسیا ساخته شده است.

فوجیان که پیش از این در کارخانه کشتیسازی جیانگنان واقع در شانگهای قرار داشت، برای انجام سری جدیدی از آزمونهای فنی به آبهای باز حرکت کرده است. بر اساس گزارشهای منتشر شده توسط مراجع معتبر بینالمللی، هدف اصلی این مرحله، ارزیابی عملیاتی سیستمهای پرتاب الکترومغناطیسی (EMALS) و کابلهای مهارکننده پیشرفته با استفاده از جنگندههای بالثابت میباشد. این نخستین باری است که چنین تستی بر روی این پلتفرم استراتژیک اجرا میشود.

این ماموریت نخستین بار است که جنگندههای پیشرفته جی-۱۵تی یا جی-۳۵ به صورت عملیاتی از روی عرشه این ناو پرتاب و بازیابی میشوند.

کارشناسان نظامی پیشبینی میکنند که پس از اتمام موفقیتآمیز این سری آزمونها، فوجیان میتواند در سال جاری میلادی به طور رسمی در ناوگان عملیاتی نیروی دریایی چین مستقر گردد. در مراحل پیشین آزمایشها، مشاهده رد لاستیکها روی عرشه پرواز، نشانهای از انجام مانورهای تماس و پرواز توسط خلبانان بود که نشاندهنده پیشرفت مراحل آموزشی و فنی بود.

اتی در اختیار خواهد داشت. این در حالی است که نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در حال حاضر با یازده ناو هواپیمابر فعال در سطح جهانی حضور دارد.

فوجیان نخستین ناو هواپیمابر چینی است که از سیستم منجنیق الکترومغناطیسی برای پرتاب هواپیماها بهره میبرد، در حالی که پیشینهای آن یعنی لیائونینگ و شاندونغ از سیستم اسکی-جمپ استفاده میکنند. در آزمونهای اولیه، تمرکز بر روی سیستمهای برقی، موتورهای محرک و زیرساختهای ارتباطی ناو متمرکز بود، اما فاز جاری مستقیماً بر روی قابلیتهای اصلی جنگی متمرکز است.

افزودن ناو تهاجمی نوع ۰۷۶ به معادله قدرتی دریایی برنامه توسعه نیروی دریایی چین تنها به ساخت ناوهای هواپیمابر کلاس سنگین محدود نمیشود. در سال جاری میلادی، این نیرو از ناو تهاجمی آبیخاکی جدیدی با نامکد تایپ ۰۷۶ ( 076) رونمایی کرد.

این واحد با قابلیت جابهجایی بیش از ۴۰ هزار تن محموله و مجهز به سیستم منجنیق الکترومغناطیسی برای پرتاب هواپیماها و پهپادها، نشاندهنده استراتژی جامع بكین برای قدرتگیری در آبهای دور و منطقهای است.

>> تحلیلگران نظامی معتقدند که ترکیب ناوهای هواپیمابر کلاس فوجیان با واحدهای تهاجمی نوع ۰۷۶، به چین امکان میدهد تا یک گروه ناوبری چندلایه و انعطافپذیر شکل دهد که قادر به انجام مأموریتهای کنترل دریا، پروژهٔ قدرت و حمایت هوایی در فاصلههای دور از سواحل باشد.

این دو پلتفرم به اشتراک گذاری فناوریهای کلیدی نظیر سیستم پرتاب الکترومغناطیسی، شبکههای مدیریت جنگی یکپارچه و موتورهای پیشرفته، چرخه آموزش، نگهداری و پشتیبانی لجستیکی را به شدت ساده و ارزانتر میکند. چالشهای فنی و عملیاتی در راه استقرار کامل با وجود پیشرفتهای چشمگیر، کارشناسان یادآور میشوند که تبدیل فوجیان به یک پلتفرم جنگی کاملاً آماده، نیازمند عبور از مانعهای پیچیدهای است.

یکپارچهسازی سیستم مدیریت ترافیک هوایی اتوماتیک، اطمینان از قابلیت اطمینان منجنیقها در شرایط اقلیمی سخت دریایی، و آموزش کادر انسانی برای عملیات پرتاب و بازیابی با نرخ بالا از مهمترین این چالشهاست. تجربه نیروی دریایی آمریکا نشان میدهد که دستیابی به نرخ پرتاب پایدار روزانه دهها سورت، سالها آزمون و خطا و بهینهسازی فرآیندها را میطلبد.

موتورهای محرک و محدودیت محدوده عملیاتی فوجیان برخلاف ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز و جيرالد آر. فورد آمریکایی، از موتورهای دیزلی-گازی قدرتمند برای محرکسازی استفاده میکند و نه رآکتورهای هستهای. اگرچه این انتخاب هزینه ساخت و پیچیدگی ایمنی را کاهش داده، اما محدوده عملیاتی نامحدود و استقلال انرژی که ویژگی ناوهای هستهای است را فراهم نمیآورد.

در نتیجه، فوجیان برای عملیاتهای طولانیمدت در اقیانوسهای دور، به ناوهای حمایتی لجستیکی (مانند ناوهای انبارکننده سوخت و ذخیره کلاس ۹۰۱) وابسته خواهد بود. این وابستگی، زنجیره تأمین دریایی چین را در درازمدت حساستر میسازد. تأثیر بر تعادل قدرت اقلیمی حندوان و خلیج تایلند استقرار عملیاتی فوجیان، معادله امنیتی در دریای جنوبی چین، تنگه تایوان و اقیانوس آرام را تغییر میدهد.

داشتن سه ناو هواپیمابر فعال به بكین اجازه میدهد تا به صورت مداوم حداقل یک گروه ناوبری جنگی در آبهای دور حفظ کند، در حالی که دو واحد دیگر در حالت آمادهبهکار یا تعمیرات باشند. این چرخه چرخش ناوگان، فشار استراتژیک بر متحدان منطقهای و نیروهای پیشین آمریکا را افزایش میدهد.

به ویژه، قابلیت پرتاب جنگندههای شبحی و هواپیماهای پیشبینی و کنترل هوایی از روی فوجیان، حباب دفاعی ضددسترسی (/AD) چین را تا مرزهای دوم جزیرهای گسترش میدهد. مقایسه فنی فوجیان با کلاس فورد و نیمیتز سیستم پرتاب فوجیان و کلاس فورد (USS ) هر دو از منجنیق الکترومغناطیسی (EMALS) بهره میبرند، در حالی که کلاس نیمیتز از منجنیق بخاری استفاده میکند.

EMALS کنترل دقیقتری بر تنش پرتاب فراهم میآورد و امکان پرتاب هواپیماهای سبکتر (مانند پهپادها) را میدهد. سیستم مهار هر سه ناو از سیستم مهارکننده پیشرفته استفاده میکنند، اما فناوری چینی در فوجیان بومیسازی شده و تجربه عملیاتی کمتری دارد. محرک کلاس فورد و نیمیتز هستهای هستند (محدوده نامحدود)؛ فوجیان متقلی (محدود به ظرفیت سوخت). هواپیماهای بال فوجیان برای، (شبحی) و طراحی شده؛ کلاس فورد برای، F//F، و بهینه است.

اتوماسیون و کادر کلاس فورد با اتوماسیون بالا با کادر حدود ۴۵۰۰ نفر کار میکند؛ فوجیان احتمالاً کادر بیشتری (حدود ۵۰۰۰-۵۵۰۰ نفر) نیاز دارد. آینده ناوگان هواپیمابر چین نسل چهارم و هستهای گزارشهای استخباراتی و تصاویر ماهوارهای نشان میدهد که چین در حال ساخت ناو هواپیمابر چهارم (معمولاً به نام 004 شناخته میشود) در کارخانه جیانگنان است.

این واحد انتظار میرود از محرک هستهای، عرشه پهنتر، جزیره کنترل پیشرفتهتر و قابلیت حمل پهپادهای جنگی سنگین بهره ببرد. برخی کارشناسان پیشبینی میکنند که وازنه این ناو از ۱۰۰ هزار تن بگذرد و مستقیماً رقیب کلاس فورد باشد. موازیسازی ساخت ناوهای هستهای و متقلی، استراتژی دو پله چین را برای رسیدن به ناوگان آبی-دور تا سال ۲۰۳۵ آشکار میسازد.

نقش پهپادهای جنگی و مهمات گشود در معماری جنگی آینده یک تحول پارادایم در ترین ناوهای هواپیمابر، یکپارچهسازی پهپادهای همکار و مهمات گشود است. ناو نوع ۰۷۶ با عرشه پهن و منجنیق EMALS، پلتفرم ایدهآلی برای استقرار پهپادهای عمودی پرواز (VTOL) و پهپادهای بالثابت سنگین است. این پهپادها میتوانند مأموریتهای ISR (استطلاع، نظارت، کاوش)، جنگ الکترونیکی، و حتی حملات جنبشی را بدون ریسک عمر خلبان انجام دهند.

فوجیان نیز با ارتقای نرمافزاری و سختافزاری، میتواند در آینده به عنوان مادرناو پهپادها عمل کند. پیامدهای ژئوپلیتیک و پاسخهای مترقبه قدرتگیری دریایی چین، واکنشهای متقابل را در منطقه برانگیخته است. ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و هند بودجههای دفاعی خود را افزایش داده و در چارچوب کواد و آکوس (AUKUS) همکاریهای نظامی عمیقتری را تدوین میکنند. آمریکا استراتژی جنگ موزاییکی و توزیع نیروها را برای مقابله با حباب /AD چین پیش میبرد.

در این بازی شطرنجی، فوجیان نه تنها یک سلاح، بلکه نماد اراده سیاسی چین برای تبدیل شدن به قدرت دریایی جهانی است. آزمونهای جاری، امتحان نهایی مهندسی، لجستیک و دکترین جنگی این کشور قبل از ورود به میدانهای واقعی است. نتیجهگیری فوجیان، مقدمهای بر عصر جدید قدرت دریایی آزمونهای دریایی ناو هواپیمابر فوجیان با تمرکز بر سیستمهای پرتاب و مهار الکترومغناطیسی، نقطه عطفی در تاریخ نظامی چین محسوب میشود.

این ناو پل ارتباطی بین نسل اول ناوهای خریداری/تولید شده (لیائونینگ، شاندونغ) و نسل آینده هستهای (تایپ ۰۰۴) است. موفقیت در این آزمونها، اعتبار دکترین دفاع فعال در آبهای دور را تثبیت کرده و چین را در صف قدرتهای دریایی سطح اول قرار میدهد. با این حال، فاصله بین استقرار ناو و قدرت جنگی واقعی پایدار همچنان پر از چالشهای فنی، انسانی و استراتژیک است که تنها با زمان و تجربه عملیاتی پر خواهد شد.

جهان به تدریج شاهد ظهور نظم دریایی دو قطبی در اقیانوس آرام خواهد بود که فوجیان یکی از ستونهای اصلی آن است.