خوردن شیرینی و دسر علتهضم غذا و گوارش بهتر می‌بشود؟_دانستنی

کد خبر: ۲۸۲۹۷۸

تاریخ انتشار کردن: چهارشنبه ۰۷ خرداد ۱۴۰۴ – ۱۶:۵۱

به نقل از بهداشت نیوز باور به مزایا دسر برای گوارش، ریشه‌ای عمیق در سنت‌های فرهنگی و مشاهدات تجربی دارد. در تعداد بسیاری از فرهنگ‌ها، شیرینی‌هایی حاوی ترکیباتی چون رازیانه، نعناع یا زنجبیل بعد از قولهای غذایی سرو خواهد شد، با این ادعا که این مواد به تسهیل فرآیند هضم پشتیبانی می‌کنند. این چنین، فکر می‌بشود قند حاضر در دسرها با تحریک ترشح آنزیم‌های گوارشی، به شدت هضم می‌افزاید. اما آیا علم این باورها را قبول می‌کند؟

شواهد علمی تازه نشان خواهند داد که تأثیر خوردن دسر بر سیستم گوارش کاملاً به نوع دسر و ترکیبات به کار رفته در آن بستگی دارد. به گفتن مثال، دسرهایی که حاوی فیبر یا گیاهان با خواص گوارشی همانند زنجبیل، نعناع یا رازیانه می باشند، می‌توانند تأثیرات مثبتی داشته باشند. زنجبیل با تحریک حرکات روده و افت نفخ شناخته شده است و نعناع نیز می‌تواند به اسایش اسپاسم‌های روده پشتیبانی کند.

در روبه رو، دسرهای سنگین و پر از قند ساده یا چربی، همانند کیک‌های خامه‌ای و شیرینی‌های پر شربت، می‌توانند فرآیند هضم را کند کنند. قند زیاد در این دسرها تبدیل تخمیر در روده شده و امکان پذیر مشکلاتی نظیر نفخ یا حس ناراحتی در معده تشکیل کند. مصرف اینگونه شیرینی‌ها بلافاصله بعد از غذا، معده را بیشتر از حد پر کرده و تخلیه آن را به تأخیر می‌اندازد که نتیجه‌اش حس سنگینی ناخوشایند است.

علاوه بر این، دسرهای با شاخص گلیسمی بالا می‌توانند علتافزایش ناگهانی قند خون و سپس کم شدن شدید آن شوند. این نوسانات نه تنها بر خلق‌وخو و سطح انرژی تأثیر منفی می‌گذارد، بلکه می‌تواند در درازمدت نیز برای سلامتی زیان اور باشد. به این علت، انتخاب هوشمندانه دسر اهمیت اختصاصی‌ای اشکار می‌کند.

آیا باید سپس از غذا دسر بخوریم؟ جواب علم چیست?

شواهد علمی به وضوح نشان خواهند داد که خوردن دسر به خودی خود کمکی به گوارش نمی‌کند، مگر این که آن دسر حاوی ترکیبات خاص گوارشی باشد. در حقیقت، دسرهای سنگین و پرکالری حتی می‌توانند کارکرد سیستم گوارش را مختل سازند. با این حال، نیازی به حذف کامل دسر از رژیم غذایی نیست، به شرطی که انتخاب‌ها آگاهانه و هوشمندانه صورت گیرد.

برای لذت بردن از دسر بدون تشکیل مشکل برای گوارش، بهتر است دسرهای سبک همانند میوه‌های تازه (آناناس یا پاپایا که حاوی آنزیم‌های گوارشی طبیعی همانند بروملین می باشند) را انتخاب کنید. زمان‌بندی مصرف دسر نیز مهم است؛ پیشنهاد می‌بشود دسر ۱ تا ۲ ساعت بعد از صرف غذای مهم میل بشود تا سختی کمتری به معده داخل آید. مصرف مقادیر کم، همانند یک تکه کوچک شکلات تلخ یا شیرینی‌های گیاهی تهیه شده با جو و فیبر بالا، می‌تواند لذت‌قسمت و بی‌زیان باشد.

ریشه باور رایج در رابطه پشتیبانی دسر به هضم، به گمان زیادً از مشاهدات غیردقیق یا تأثیرات روانی نشأت می‌گیرد. آخر دادن وعده غذایی با طعمی شیرین، حس رضایت و خشنودی تشکیل می‌کند که گاه به نادرست به بهبود فرآیند گوارش نسبت داده می‌بشود. این چنین، در برخی فرهنگ‌ها، دسرهای سنتی حاوی موادی چون زیره یا هل بوده‌اند که واقعاً به هضم پشتیبانی می‌کنند، اما این تاثییر به آن ترکیبات خاص مربوط است، نه فقطً به طعم شیرین دسر.

در نهایت، بهتر است به جای تکیه بر دسر برای بهبود گوارش، بر یک رژیم غذایی متعادل و سرشار از فیبر، پروتئین و چربی‌های سالم تمرکز کنیم. اگر هوس دسر کردید، انتخاب‌های هوشمندانه و زمان‌بندی مناسب، کلید لذت بردن از آن بدون تشکیل اختلال در سیستم گوارش شما خواهد می بود.

منبع: همشهری