محققان مکگیل عامل بیاشتهایی عصبی و درمان احتمالی را شناسایی کردند
پژوهش جدید محققان دانشگاه مکگیل کانادا بر روی موشها نشان میدهد که بیاشتهایی عصبی میتواند ناشی از کمبود استیلکولین در ناحیه جسم مخطط مغز باشد که با سیستم پاداش و انتشار دوپامین درهمتنیده است.
یافتههای این مطالعه که در مجله نیچر منتشر شده، امید را برای بهبود زندگی میلیونها نفر در سراسر جهان، بهویژه زنان، که از این اختلال رایج و پرمرگترین بیماری روانپزشکی رنج میبرند، تقویت کرده است.
محققان با استفاده از داروی دونپزیل که سطح استیلکولین را در مغز افزایش میدهد، مشاهده کردند که این دارو میتواند رفتارهای خودتخریبی ناشی از گرسنگی تحمیلی را در موشها بهطور کامل معکوس کند.
با این حال، محققان تأکید میکنند که تا اتمام آزمایشهای بالینی بر روی انسان، قطع نیست که افزایش استیلکولین درمان مؤثری باشد، زیرا دونپزیل عوارض جانبی جدی دارد و باید با دوزهای پایین آزمایش شود.
بهطور کلی، تحقیقات پیشین نیز عوامل بیولوژیکی و ژنتیکی را در بیاشتهایی عصبی تایید کردهاند؛ در سال ۲۰۱۹ دانشمندان با تحلیل دیانای نزدیک به ۱۷ هزار بیمار و ۵۵ هزار فرد سالم، هشت نشانگر ژنتیکی مرتبط را شناسایی کردند، اگرچه نقش عوامل اجتماعی، روانشناختی و محیطی همچنان حائز اهمیت است.
